Tag Archives: tourism

Travel Advisory ng Japan

Kung English ang travel advisory, mas madali tayong makakapag-react pag feeling natin eh exaggerated ang travel advisory ng bansa. Pero paano kung hindi natin naiintindihan ang salita ng bansang nag-issue ng travel advisory?

Halimbawa na lang sa mga bansa sa Europe, South America, Africa at Asia na hindi English ang salita. Na-check na ba ng pamahalaan natin kung ano ang nakasulat sa travel advisory nila?

Gaya na lang nitong travel advisory ng Japan. Mas nakakatakot ang travel advisory nito kesa sa mga English speaking countries. By the way, hindi naman sa, ahem, nagmamalaki ako pero, nakakabasa nga pala ako ng Japanese, ahem ulit.

Nakasaad sa kanilang travel advisory na maraming krimen sa Pilipinas na involved ang lethal weapons (meaning, firearms) at mabilis ang paglaganap ng mga lethal weapons na ito sa bansa.

Sinasabi rin sa travel advisory na noong 2010, ang pulisya natin ay nag-report ng 12,375 kaso ng pagpatay at 33,993 kaso ng theft at robbery. Ang dami ng kaso ng murder na naitala sa taong iyon ay 10 beses mas marami sa kaso ng pagpatay sa Japan sa isang taon at karamihan sa mga insidenteng ito ay nangyari sa Luzon (Calabarzon, Region 4A, Batangas, Cavite, Laguna, Quezon at Rizal). Ang mga pagnanakaw naman ay karamihang nangyari sa Metro Manila area.

Sinabi rin duon na ang bilang ng mga napatay na Hapon sa bawat taon ay itinuturing na marami (2008: 8kaso, 2009: 3kaso, 2010: 5kaso)

Binanggit din yung tungkol sa mga motorcycle riding in tandem na mga magnanakaw. Bukod pa iyon sa mga extortion gangs, peligro ng kidnapping, grupo ng mga kabataang magnanakaw, prostitution blackmail modus operandi at sapilitang pagpapabili ng illegal drugs na dapat pag-ingatan ng mga Hapon sa Pilipinas.

Kung may personal na kilala kayong nakakabasa ng Japanese, pwede n’yong ipabasa sa kanya ang page gamit ang link sa ibaba para i-verify kung totoo ang mga pinagsusulat ko sa post na ito:  Japan Travel Advisory


Travel Advisory ng Canada

Be alert to the danger of kidnapping in the Philippines. Although government action has reduced the frequency of kidnappings, kidnap-for-ransom remains a threat. Kidnappings have occurred throughout the country, including in Manila and several resort areas, and deaths have resulted in some cases. Be cautious when travelling to and around coastal areas and island resorts.

Petty crime and violent crime, sometimes involving guns, are a serious concern, especially in urban areas. Avoid showing signs of affluence or carrying large sums of money, and keep valuables in safekeeping facilities. Criminal gangs are active in Manila, including the Makati central business district, and have drugged and robbed unsuspecting tourists. Visitors should not accept offers of food, drink, or transportation from strangers and should not leave food or drinks unattended, particularly in bars. Bystanders have been hit by stray gunfire during armed robberies and subsequent pursuit of the perpetrators by authorities. Avoid disturbances, rallies, and demonstrations. Violent incidents may increase around election periods.

Basahin lahat dito: Canada Travel Advisory

Comment: Dapat yatang gumawa na rin ang DoT ng travel advisory to the Philippines for Filipinos.

Travel Advisory ng United Kingdom

There is a high incidence of violent crime, including gun crime British nationals have been recent victims, but there is no evidence that they are specifically targeted.

Criminal gangs sometimes use terrorist tactics, such as kidnapping and explosions. Explosions attributed to criminal organisations have caused fatalities.

There is a high incidence of street crime and robberies . Sensible precautions include: arranging to be met at the airport or using hotel transfer services; using a driver or taxis from a reputable source and avoiding displays of cash or jewellery. You should beware of strangers offering drinks or confectionery; criminals intent on robbery may lace these to render the victim unconscious.

You should be particularly vigilant when travelling on public transport. Armed hold-ups have occurred on jeepneys and buses in the Philippines, and have in some cases resulted in fatalities. The roadworthiness of some of these vehicles is also a concern.

On 23 August 2010, an armed man hijacked a tourist bus in Manila. During the incident eight hostages were killed.

Basahin lahat dito: UK Travel Advisory

Comment: Hmm, okay din na travel advisory ito para sa ating mga Pilipino ah.

Acknowledgement: Photo courtesy of FreeDigitalPhotos.net

Travel Advisory ng Australia

flag of australia

Violent crime is a significant problem in the Philippines. Criminal gangs that drug and rob or assault unsuspecting tourists are active in Manila, including the Makati central business district, and in provincial resort towns.

Random acts of violence occur frequently in the Philippines. In September 2010, a grenade was thrown into a large gathering of university students in Manila, seriously injuring a number of people. Other grenade attacks, the result of domestic grievances, have occurred in parts of Metro Manila frequented by foreigners.

As in many other big cities, street crime is of concern particularly in crowded shopping malls and other public places. Pickpocketing, bag snatching and a range of scams, including those involving credit cards and automated teller machines, are common.

Gun ownership is widespread and poorly regulated, contributing to a higher incidence of violent crime. Gunfights between police and criminals are common, including in parts of Manila frequented by foreigners. These incidents often result in multiple deaths and injuries, sometimes including innocent bystanders. If you witness a confrontation between police and criminals, you should leave the area immediately.

Basahin lahat dito: Australia Travel Advisory  (hanapin sa “Safety and Security” tab ng web page)

Comment: “Gunfights between police and criminals are common” daw. Bagama’t may mga instances nga nito tayong nababalitaan, karaniwang bahagi na ba ito ng araw-araw nating buhay para matawag na “common”?

Acknowledgement: Photo courtesy of FreeDigitalPhotos.net

Travel Advisory ng New Zealand

There is high risk to your security in the other provinces of Mindanao, and we advise against all non-essential travel to those areas due to the threat of terrorism, kidnapping and violent clashes between the military/police and terrorist and rebel groups.

There is some risk to your security elsewhere in the Philippines, including in Manila, due to the threat from terrorism and risk of kidnapping. We continue to receive reports that terrorists are planning attacks including in places frequented by foreigners such as large shopping malls and convention centres. New Zealanders are strongly advised to exercise a high degree of caution and pay close attention to personal security at all times when travelling anywhere in the Philippines.

Terrorist attacks could occur at any time, anywhere in the Philippines. In March 2011 at least five people were killed when a bomb exploded outside a school in Jolo City, Sulu. In January 2011 an explosion on a passenger bus in Makati City, Manila, killed five people and injured 13 others. While no link to any particular terrorist group has been confirmed, the possibility of such a link has not been ruled out. In August 2010 a bomb exploded at Zamboanga City airport, killing two people and injuring a number of others, including one foreigner.

There is a risk of kidnapping throughout the Philippines. Kidnap-for-ransom gangs target foreigners as well as Filipinos, including in Manila and coastal resort areas.

Crime continues to be a serious concern, especially in Manila. Criminal gangs are active in Manila, including in the Makati central business district, and have drugged and robbed unsuspecting tourists.

Basahin lahat dito: New Zealand Travel Advisory

Comment: Meron daw “risk of kidnapping throughout the Philippines”. Kahit kaya sa Babuyan Islands eh maaaring ma-kidnap ang mga foreigners?

Travel Advisory ng United States

Crime is a significant concern in urban areas of the Philippines. Though U.S. citizens are not typically targeted for kidnapping, kidnappings and violent assaults do occur in Metro Manila and elsewhere. U.S. citizens should remain aware of their surroundings and exercise good judgment. Reports of confidence games, pick pocketing, internet scams, and credit/ATM card fraud are common. U.S. citizens should be wary of unknown individuals who attempt to befriend them, especially just after arrival in the country. It is best not to accept food, drink, or rides in private vehicles from strangers, even if they appear legitimate.

Taxis are the recommended form of public transportation. However, the following safeguards are important:  do not enter a taxi if it has already accepted another passenger and request that the meter be used. If the driver is unwilling to comply with your requests, please wait for another cab. It is also a good idea to make a mental note of the license plate number should there be a problem. When driving in the city, make certain that the doors are locked and the windows rolled up. All other forms of public transportation, such as the light rail system, buses, and “jeepneys” should be avoided for both safety and security reasons.

Basahin lahat dito: USA Travel Advisory

Comment: Binanggit dito na isang “common” daw na bagay ang credit/ATM fraud. Nabalitaan ko na ang ganito sa mga Chinese pero wala pa akong nabalitaang ganito na ginawa ng isang Pilipino. Gaano kaya ka-“common” ang bagay na ito?

Acknowledgement: Photo courtesy of FreeDigitalPhotos.net

Travel Advisory

Sa mga susunod kong blog posts ay magka-copy and paste lang ako ng travel advisoy mula sa iba’t ibang bansa. Mga portion ng travel advisory ng ilang bansa tungkol sa Pilipinas ang ipo-post ko.

Ilang beses na nag-appeal ang ating pamahalaan sa mga bansang ito na bawas-bawasan ang pananakot sa kanilang mga mamamayan tungkol sa pagbisita sa Pilipinas.

Sa kasamaang palad, nanindigan ang mga bansa sa kanilang travel advisory. Sa tingin ko ay hindi nila papalitan o rerepasuhin ang kanilang travel advisory hangga’t hindi sila nakakakita ng malawak na pagbabago sa kalagayang pang-seguridad ng ating bansa.

Maaaring hindi totoo sa kaliit-liitang detalye ang lahat ng mga nakasulat sa travel advisory nila pero makikita natin na ang katotohanan ay hindi maganda ang perception ng mga bansang ito sa seguridad at kaligtasan ng ating bansa.

Maraming bahagi ng kanilang travel advisory ay may basehan. Kung kaya’t nararapat lang na abisuhan nila ang kanilang mga mamamayan sa pinaka-masamang bagay na maaaring mangyari.

Acknowledgment: Photo courtesy of FreeDigitalPhotos.net

Mas Masaya sa Pilipinas (Part 4 of 4)

Hindi ako nagrereklamo sa bagong slogan ng Department of Tourism kahit na recycle ito ng slogan ng ibang bansa nung 1950’s. Ang ipinagpuputok ng aking butse ay ang sense of priority natin.

Bilang isang Pilipino na alam ang sitwasyon sa bansa, ang reaksyon ko nung makita ko yung bagong slogan ay, “It’s more fun ang alin?”. Kapuri-puri ang efforts ng pamahalaan para i-promote ang ating bansa na bisitahin ng mga banyaga. In turn, nagiging revenue ito na pwedeng nakawin ng mga corrupt government officials o, kung sinusuwerte tayo eh magamit sa pagpapaunlad ng ating ekonomiya.

Hinihikayat ng DoT ang mga Pilipino na anyayahan ang mga banyaga na bisitahin ang Pilipinas at i-promote ang magagandang bagay sa ating bansa. Okay yun. Kayang kaya. Pero pag nagtanong ang foreigner ng, “Is it safe in your country?”. Ano ang isasagot natin?

Sa mga planong proyekto ng DoT na padamihin ang bibisita sa Pilipinas, kasama sana sa plano nila ang makipag-coordinate sa iba pang mga sangay ng pamahalaan natin para malunasan ang problema natin sa corruption at karahasan (maaaring ginagawa na nila ito, kelangan lang ng mas marami pang visible positive results).

Nakakatuwa na naka-engganyo tayo ng napakaraming turista sa ating bansa (ayon sa tala ng DoT). At tunay naman talagang napakaganda ng mga tourist spots sa ating bansa. Pero ilan kaya sa mga banyagang ito ang babalik ulit para bisitahin ang Pilipinas? Ilan kaya sa kanila ang babalik na may magagandang kuwento sa kanilang bansa? Ilan kaya sa kanila ang hindi na nakauwing buhay sa bansa nila?

Kung tayo mang mga Pilipino na mismo eh hindi pa sigurado sa ating kaligtasan sa sarili nating bansa, paano pa kaya yung mga banyagang bumibisita lang?

Gaya nitong mga riding in tandem robbers/killers, ilan na ba ang mga nahuli sa mga ito?

Sa klase ng peace and order sa ating bansa, kahit na gaano kaganda ang idea ng DoT at kahit na gaano pa sila maging ka-effective sa pag-advertise ng bansa natin, aani at aani pa rin ito ng puna (unfair para sa DoT kung tutuusin).

Hindi naman talaga DoT ang pinupuna ng mga tao kundi ang priority natin bilang bansa. Alam ng mga tao na may mas mabibigat na problema ang ating bansa at nagtataka ang marami kung bakit hindi ang pag-address dito ang inuuna nating solusyunan.

Kung uunahin siguro nating ayusin ang mga ilang malaking isyu ng bansa natin, baka kahit hindi na hikayatin ang mga dayuhan eh pupunta sila dito ng kusa.

Kahit parang exaggerated pakinggan, kapag nasa Pilipinas ako, pakiramdam ko eh parang kahit kelan, kahit saan eh pwede akong mamatay. Parang exaggerated talaga, pero heto ang mga naiisip kong sitwasyon na maaaring mangyari:

1. Mapatay dahil napagkamalan ng isang myembro ng gang na myembro ako ng kaaway nilang gang

2. Sumakay sa dyip, maholdap at mapatay

3. Maglakad sa kalsada at mapag-tripan ng adik, masaksak at mapatay

4. Madamay sa isang shoot-out habang nagwi-window shopping sa mall

5. Tamaan ng stray bullet na lumusot sa bubong habang ako’y natutulog

6. Atakihin sa puso sa panonood ng mga nakaka-kunsumeng balita sa tv

7. Mapagkamalan na si Tom Cruise at dumugin ng mga tao, at dahil di ako makahinga sa mga yakap at halik sa akin ng mga kababaihan, patay

Mas Masaya sa Pilipinas (Part 3 of 4)

Tapos meron pang mga kapwa mo Pilipino na unang-unang nanlalait sa Pilipinas. Merong sinabi sa akin yung boss kong Hapon ilang taon na ang nakakalipas, kino-confirm kung totoo bang kumakain ng tao sa Pilipinas.

Ang galing na tanong! “Kumakain ba ng tao sa Pilipinas?” Isang Pilipino daw ang nagsabi sa kanya nito. Ikinuwento yata sa boss ko yung napabalitang pinatay na lalaki at inihalo sa pulutan yung laman nito para maitago sa mga pulis. Matagal ng balita iyon. Ipinaliwanag ko na lang na hindi iyon pangkaraniwang bagay.

Hindi ko pinapaasa ang mga kausap kong banyaga na napakanda ng Pilipinas at walang kasing bait ang mga Pilipino sa buong mundo pero hindi ko na ipinapaalam sa kanila ang mga hindi ko kayang ipagmalaki tungkol sa bansa ko.

Kung magtatanong sila sa akin tungkol sa narinig nilang hindi magandang bagay tungkol sa Pilipinas, binibigyan ko sila ng objective na sagot gaya ng, “Kahit saan namang bansa eh merong holdaper eh.” O kaya, “Ive-verify ko muna yung report, baka naman siyam lang ang nakidnap at hindi sampu, alam nyo naman ang balita, laging exaggerated.”

Hindi ko naging ugali yung pintasan ang bansa natin sa harap ng mga banyaga. Sa kapwa ko lang mga Pilipino ginagawa ang bagay na ‘yun.


Mas Masaya sa Pilipinas (Part 2 of 4)

Ang pangangailangan na i-rehab ang ating bansa ay hindi problema na lumitaw dahil sa bagong administrasyon.

Matagal na itong dapat ginawa ng mga nakalipas na pinunong hinalal natin. Matagal na nating dapat ginawa ito sa bansa natin (aminin man o hindi, involved tayong mga mamamayan sa prosesong ito).

Ako po ay isang OFW na mahigit 10 taon na ring nagta-trabaho sa Lupain ng Umaangat na Araw (Japan) at umuuwi sa ating bansa tuwing may pagkakataon (na makaipon ng perang napakabilis maubos sa Pilipinas) .

Nakarinig na rin ako ng iba’t ibang mga impression ng mga hapon sa ating bansa.

Merong gustung-gusto ang Pilipinas, merong delikado ang nabuong impression batay sa pagbisita nito sa Pilipinas, merong ni ayaw magtangkang pumunta sa Pilipinas.

Merong mga documentary minsan sa tv na ipinapalabas sa Japan kung saan ipinapakita kung gaano kahirap ang buhay ng ilang tao sa Pilipinas.

Ang Payatas na yata ang naging National Symbol for Poverty ng Pilipinas. Pwede na itong ituro sa paaralan na Pambansang Simbolo ng Kahirapan. Ito kasi lagi ang ipinapakita sa tv kapag kalagayan ng Pilipinas ang topic ng documentary. Yung mga tambak ng basura, mga nagbabasurang bata, pagkain nilang asin lang at kanin.

Kaya nga merong nagtanong na Hapon sa akin dati, “Mahirap bang bansa ang Pilipinas?”. Meron pang nagtanong sa akin, “Ano’ng ginagawa ng pamahalaan para sa mga taong ito?”. Gandang mga tanong, ‘no? Mas mahirap pa sa mga tanong sa Miss Universe contest. Ginugulo ko na lang ang usapan para malimutan nila yung tanong.

Mahirap itatwa ang obvious at nakikita sa national tv ng Japan. Baka pati sa ibang bansa ay ganito din ipino-portray ang Pilipinas kaya hindi natin maitatago ang mga eksena ng kahirapan sa bansa natin.

Meron din namang mga travel shows na ipinapakita ang magagandang beach sa ating bansa at nakaka-engganyo talaga sa mga Hapon na magpunta sa Pilipinas.

Gaya nung katrabaho kong Hapon na gustung gusto ang Boracay, tinanong n’ya rin ako dati, “Bakit ang daming mahirap sa Pilipinas?”

Ano ang nais kong ipaabot sa blog post kong ito? Hindi ko alam, nalimutan ko na. Ayoko na lang i-delete dahil nag-aksaya na ako ng oras sa pag-type nito.


Mas Masaya sa Pilipinas (Part 1 of 4)

Hindi ako expert, hindi rin ako nag-aral sa mga sikat na paaralan ng Maynila (pero nag-aral naman ako sa sikat na paaralan sa probinsya namin, o ha?)

Siguro para sa mga expert at mga matatalinong tao sa likod ng ating pamahalaan eh importanteng importante na mapalago ang turismo sa Pilipinas. Pero para sa isang pangkaraniwang tao na mahilig mag-internet kagaya ko, parang may mas maganda pang dapat i-prioritize at asikasuhin ang ating bansa.

Sariling tanong ko lang naman kung bakit hindi rin gumugugol ng malaking halaga ang ating pamahalaan sa pagpapabuti ng peace at order? Dahil kaya mas mahirap gawin yun?

Sana kung gaano ka-agresibo ang Department of Tourism sa pag-anyaya ng mga dayuhan sa bansa eh ganun din ka-agresibo ang mga awtoridad sa pagpapababa ng karahasan sa bansa natin.

Isa pang bagay na nai-imagine ko sa bansa natin eh para itong babaeng maraming personal na problema. Dinadaan na lang n’ya sa make-up at magandang (o seksing) pananamit ang sarili para makaakit ng mga tao. Pero pag nakilala na s’ya lalo ng taong inakit n’ya eh iiwan din s’ya dahil matutuklasan ang tungkol sa mga personal issues n’ya.

Bakit hindi muna magpa-rehab ang babaeng ito? Pag ayos na s’ya eh totoong magugustuhan na s’ya ng mga tao sa kung sino s’ya. Hindi n’ya siguro ito gagawin dahil mas mahirap gawin yun, mas magastos o nakakatamad gawin.

Hindi pa ako nakapunta sa New Zealand at wala pa akong nakitang advertisement na humihikayat sa mga banyaga na magpunta dun. Pero kung papalarin akong magkamal ng limpak limpak na salapi (sa legal na paraan) eh isa ang New Zealand sa mga bansang una kong pupuntahan para pasyalan.

Ang ganda kasi ng image n’ya. Parang tahimik at maraming magagandang tanawin at masasarap na pagkain. Gaya ng cheese, ice cream, yogurt, lamb chops (punas laway)

Bakit kaya hindi muna i-rehab o i-make over ang bansa natin para gumanda rin ang image natin? Mahirap kaya yun? Imposible kaya? Masyadong matagal? Magastos? Matrabaho? Nakakatamad gawin?

Hmm, gusto ko tuloy makatikim ng Cadbury chocolates…



Bilib ako sa optimism ng Department of Tourism (DoT). Malupet ang misyon nilang ibenta ang Pilipinas (figuratively speaking) sa buong mundo pero hindi sila umaatras. Palaban sila.

Sa kabi-kabilang batikos at pagpuna sa mga idea ng DoT, sumuko na dapat ang mga miyembro nito at inamin sa kanilang mga sarili na nag-aksaya lang sila ng panahon at pera.

Pero andyan pa rin sila at ipinagpipilitang maganda sa Pilipinas at mas masaya dito kesa kahit na anong bansa sa mundo.

Paano kaya nila nagagawa ‘yun?

Wala akong idea sa kung paano nila napapanatili ang mataas na level ng positiveness at determinasyon nila, pero kung naging staff siguro ako ng DoT (at pinangakuan ng pagkalaki-laking sweldo) para i-promote ang bansa, ganito ang mga gagawin ko para ma-motivate:

1. Tuwing gigising sa umaga, uulit-ulitin kong sambitin ang mga katagang:
“Maganda sa Pilipinas”, “The Best ang Pilipinas”, “Ang SAYA SAYA sa Pilipinas”

2. Hindi ako magbabasa, manonood o makikinig ng balita (kahit 10sec flash report, bawal!)

3. Manonood ako araw-araw ng mga video footage ng magagandang beach sa Pilipinas

4. Titira ako malapit sa office para hindi marami ang makita kong mga tanawin sa kalsada araw-araw

5. Mga kapwa ko lang staff sa DoT ang kakaibiganin ko para makaiwas sa discouragement

6. Bago matulog sa gabi, uulit-ulitin kong sambitin ang mga katagang:
“Maganda sa Pilipinas”, “The Best ang Pilipinas”, “Ang SAYA SAYA sa Pilipinas”

7. Magbabakasyon once a month sa isang mayamang bansa at mag-imagine na Pilipinas ‘yun

Yun siguro ang mga gagawin ko.

Kasi para maging successful ako sa pag-promote ng anumang produkto, dapat kumbinsido rin ang sarili ko na totoo ang mga sinasabi ko. Kung alam kong hindi totoo ang mga sasabihin ko, kelangan ko munang i-brain wash ang utak ko.

Humahanga ako sa determinasyon ng Department of Tourism at sa lahat ng efforts nito. Panahon lang ang magsasabi kung ano’ng magiging resulta ng kanilang mga pagsisikap.

Pero para sa akin at sa iba na rin sigurong mga Pilipino, ang pag-aatas ng Pamahalaan sa DoT na humikayat ng maraming turista sa ating bansa ay kagaya nung drawing sa itaas: isang problemadong owner ng kainan na nag-uutos sa inupahang seksing promoter na maghakot ng customer.