Tag Archives: Philippines

Pananaw ng Isang Singaporean sa Pilipinas

Salamat kay Shuniegirl sa pagtimbre sa akin ng statement galing sa diumano’y isang Singaporean na binabatikos ang mga Pilipino.

Narito ang ilang excerpt mula sa Filipino bashing statement:

My observation of pinoys here in Singapore is not favourable either. I have seen maids abusing little children by literally dragging the tiny tots while yakking on the phone, infesting the shopping centres with their irritating English slang and tagalog which sounded more like chickens and ducks talking. They are supeficial people in the corporate world, smiling fakely but with a dagger behind – just look at their politicians and political culture which affirm this culturally imbibed trait.

Heto ang link sa buong mensahe: A Singaporean’s Observation of Filipinos

Una sa lahat, hindi tayo sigurado sa background ng mensaheng ito. Hindi rin natin alam kung totoong Singaporean ang sumulat nito. For all we know, baka isang Pilipino troll na galit sa kapwa Pilipino ang gumawa nito. We can never be sure.

Subalit kagaya ng ibang mga nakalipas na umikot na negative statements tungkol sa Pilipinas, naglalaman ito ng mga sumusunod:

1. Over Generalization – “lahat ng Pilipino sa buong Pilipinas ay pareho”
2. Puno ng galit – gumagamit ng mga derogative na pantukoy sa mga Pilipino
3. Naka-focus sa negative – “wala ng ginawang tama ang mga Pilipino”

Sa ganitong mga puna sa atin, pwede nating sabihin na, “To hell with them!
Mamatay sila sa kunsumisyon!” at magpatuloy lang tayo sa kani-kaniya nating gawain.

Pero para sa akin, bilang mga sibilisadong tao, mabuti yatang i-consider muna natin ang mga sumusunod na bagay bago tayo maging bayolente sa mga taong ito:

1. Tingnan natin kung may katotohanan ang sinabi
Kung may bahid ito ng katotohanan, may magagawa tayong pagbabago sa kani-kaniyang
bakuran ng impluwensya natin para matanggal ang masamang imahe sa atin.

2. Gusto man o hindi, ang bawat isa sa atin ay representative ng bansa natin
Kung ang kauna-unahang foreigner na makilala natin ay barumbado, maiisip natin na
lahat ng tao sa bansa n’ya ay barumbado din.

Kung paano din natin pakitunguhan ang mga dayuhan ang nagiging basehan nila para
husgahan ang buong lahi natin. At sa dahilan ding ito ay…

3. ‘Wag natin sumpain ang bansa ng dayuhang masama ang opinyon sa atin
Hindi natin mapipigilan ang mga banyaga na magsalita ng hindi maganda tungkol sa atin. Hindi naman ibig sabihin nu’n na lahat ng mga banyaga ay may ganitong opinyon tungkol sa mga Pilipino at sa Pilipinas.

Ang magandang magagawa natin ay i-blacklist sa immigration ang partikular na dayuhang galit sa Pilipinas, kung matutukoy ang identity ng dayuhang ito. Tapos ay pag-ibayuhin pa natin ang pagpapaunlad sa ating bansa. Hayaan nating ma-torture ang banyagang iyon sa katotohanang hindi na s’ya makakabalik pa sa ating bansa kahit kelan. Ah, the sweet taste of revenge.

Advertisements

Mail Order Bride Course, Anyone?

Nabasa ko itong article na ito sa June 2012 issue ng Reader’s Digest. Ino-offer daw na kurso sa Johns Hopkins University ang Mail Order Brides para unawain ang Pilipinas. Kasama ito sa listahan ng mga walang kwentang kurso na ino-offer sa iba’t ibang university ng USA ayon sa Reader’s Digest.

Pagkatapos kong galugarin ang internet ay natagpuan ko ang detalye ng course na nabanggit sa taas. Heto sa baba ang detalye.

Pagkatapos kong mabasa ang detalye eh lalo lang akong naguluhan. Kasi, bukod sa mail order bride eh itinuturo din nila ang tungkol sa mga kulto at espiritista. Pati mga pelikula natin hinihimay nila.

Mukha ngang aksaya lang ng pera ang course na ito. Pwede kaya akong mag-apply na professor dito?

Link: Mail Order Brides? Understanding the Philippines in Southeast

Pulitika sa Pilipinas (Part 1 of 2)

2012 pa lang ngayon, halos 2 years pagkatapos ng huling election. Hindi pa nakaka-recover ang mga natalo nung huling eleksyon eh heto na naman at medyo maalingasngas na ang tunog ng eleksyon para sa 2016!

Ano ba naman ‘yan, ang dami-dami pang problema ng bansa natin eh puro eleksyon na ang inaatupag ng ilang mga pulitiko.

Subalit ang pulitika ay isang uri na yata ng hanapbuhay para sa ilang mga pulitiko. Kaya nakakabalita tayo ng mga patayan sa pagitan ng mga magkakaribal sa pwesto. Yung iba naman, kapag nanalo na sa eleksyon, sisiguraduhing hindi na sila matatanggal kahit kelan kaya’t nagkakaroon ng mga political dynasty.

Kahit mga hindi expert sa political analysis, nagiging expert sa klase ng politika sa bansa natin. Ganito din kaya sa ibang bansa?

Ilang beses ng nagpalit ng Prime Minister ang Japan. Halos taun-taon ito kung magpalit. Si Koizumi lang ang alam kong nagtagal. Matagal na yung isang taon para sa isang Prime Minister. Nagre-resign sila pag hindi na nila kaya! Hindi ko alam kung mahihina ang loob nila o matindi lang talaga ang sense of responsibility nila kaya konting mali lang eh, pakiramdam nila hindi na sila karapat-dapat mamuno. Wala sila sa ilang mga pulitiko natin sa Pilipinas (hindi ko na kelangan i-elaborate).

(Itutuloy…)

Travel Advisory ng Japan

Kung English ang travel advisory, mas madali tayong makakapag-react pag feeling natin eh exaggerated ang travel advisory ng bansa. Pero paano kung hindi natin naiintindihan ang salita ng bansang nag-issue ng travel advisory?

Halimbawa na lang sa mga bansa sa Europe, South America, Africa at Asia na hindi English ang salita. Na-check na ba ng pamahalaan natin kung ano ang nakasulat sa travel advisory nila?

Gaya na lang nitong travel advisory ng Japan. Mas nakakatakot ang travel advisory nito kesa sa mga English speaking countries. By the way, hindi naman sa, ahem, nagmamalaki ako pero, nakakabasa nga pala ako ng Japanese, ahem ulit.

Nakasaad sa kanilang travel advisory na maraming krimen sa Pilipinas na involved ang lethal weapons (meaning, firearms) at mabilis ang paglaganap ng mga lethal weapons na ito sa bansa.

Sinasabi rin sa travel advisory na noong 2010, ang pulisya natin ay nag-report ng 12,375 kaso ng pagpatay at 33,993 kaso ng theft at robbery. Ang dami ng kaso ng murder na naitala sa taong iyon ay 10 beses mas marami sa kaso ng pagpatay sa Japan sa isang taon at karamihan sa mga insidenteng ito ay nangyari sa Luzon (Calabarzon, Region 4A, Batangas, Cavite, Laguna, Quezon at Rizal). Ang mga pagnanakaw naman ay karamihang nangyari sa Metro Manila area.

Sinabi rin duon na ang bilang ng mga napatay na Hapon sa bawat taon ay itinuturing na marami (2008: 8kaso, 2009: 3kaso, 2010: 5kaso)

Binanggit din yung tungkol sa mga motorcycle riding in tandem na mga magnanakaw. Bukod pa iyon sa mga extortion gangs, peligro ng kidnapping, grupo ng mga kabataang magnanakaw, prostitution blackmail modus operandi at sapilitang pagpapabili ng illegal drugs na dapat pag-ingatan ng mga Hapon sa Pilipinas.

Kung may personal na kilala kayong nakakabasa ng Japanese, pwede n’yong ipabasa sa kanya ang page gamit ang link sa ibaba para i-verify kung totoo ang mga pinagsusulat ko sa post na ito:  Japan Travel Advisory

Travel Advisory ng Canada

Be alert to the danger of kidnapping in the Philippines. Although government action has reduced the frequency of kidnappings, kidnap-for-ransom remains a threat. Kidnappings have occurred throughout the country, including in Manila and several resort areas, and deaths have resulted in some cases. Be cautious when travelling to and around coastal areas and island resorts.

Petty crime and violent crime, sometimes involving guns, are a serious concern, especially in urban areas. Avoid showing signs of affluence or carrying large sums of money, and keep valuables in safekeeping facilities. Criminal gangs are active in Manila, including the Makati central business district, and have drugged and robbed unsuspecting tourists. Visitors should not accept offers of food, drink, or transportation from strangers and should not leave food or drinks unattended, particularly in bars. Bystanders have been hit by stray gunfire during armed robberies and subsequent pursuit of the perpetrators by authorities. Avoid disturbances, rallies, and demonstrations. Violent incidents may increase around election periods.

Basahin lahat dito: Canada Travel Advisory

Comment: Dapat yatang gumawa na rin ang DoT ng travel advisory to the Philippines for Filipinos.

Travel Advisory ng United Kingdom

There is a high incidence of violent crime, including gun crime British nationals have been recent victims, but there is no evidence that they are specifically targeted.

Criminal gangs sometimes use terrorist tactics, such as kidnapping and explosions. Explosions attributed to criminal organisations have caused fatalities.

There is a high incidence of street crime and robberies . Sensible precautions include: arranging to be met at the airport or using hotel transfer services; using a driver or taxis from a reputable source and avoiding displays of cash or jewellery. You should beware of strangers offering drinks or confectionery; criminals intent on robbery may lace these to render the victim unconscious.

You should be particularly vigilant when travelling on public transport. Armed hold-ups have occurred on jeepneys and buses in the Philippines, and have in some cases resulted in fatalities. The roadworthiness of some of these vehicles is also a concern.

On 23 August 2010, an armed man hijacked a tourist bus in Manila. During the incident eight hostages were killed.

Basahin lahat dito: UK Travel Advisory

Comment: Hmm, okay din na travel advisory ito para sa ating mga Pilipino ah.

Acknowledgement: Photo courtesy of FreeDigitalPhotos.net

Travel Advisory ng Australia

flag of australia

Violent crime is a significant problem in the Philippines. Criminal gangs that drug and rob or assault unsuspecting tourists are active in Manila, including the Makati central business district, and in provincial resort towns.

Random acts of violence occur frequently in the Philippines. In September 2010, a grenade was thrown into a large gathering of university students in Manila, seriously injuring a number of people. Other grenade attacks, the result of domestic grievances, have occurred in parts of Metro Manila frequented by foreigners.

As in many other big cities, street crime is of concern particularly in crowded shopping malls and other public places. Pickpocketing, bag snatching and a range of scams, including those involving credit cards and automated teller machines, are common.

Gun ownership is widespread and poorly regulated, contributing to a higher incidence of violent crime. Gunfights between police and criminals are common, including in parts of Manila frequented by foreigners. These incidents often result in multiple deaths and injuries, sometimes including innocent bystanders. If you witness a confrontation between police and criminals, you should leave the area immediately.

Basahin lahat dito: Australia Travel Advisory  (hanapin sa “Safety and Security” tab ng web page)

Comment: “Gunfights between police and criminals are common” daw. Bagama’t may mga instances nga nito tayong nababalitaan, karaniwang bahagi na ba ito ng araw-araw nating buhay para matawag na “common”?

Acknowledgement: Photo courtesy of FreeDigitalPhotos.net

Travel Advisory ng New Zealand

There is high risk to your security in the other provinces of Mindanao, and we advise against all non-essential travel to those areas due to the threat of terrorism, kidnapping and violent clashes between the military/police and terrorist and rebel groups.

There is some risk to your security elsewhere in the Philippines, including in Manila, due to the threat from terrorism and risk of kidnapping. We continue to receive reports that terrorists are planning attacks including in places frequented by foreigners such as large shopping malls and convention centres. New Zealanders are strongly advised to exercise a high degree of caution and pay close attention to personal security at all times when travelling anywhere in the Philippines.

Terrorist attacks could occur at any time, anywhere in the Philippines. In March 2011 at least five people were killed when a bomb exploded outside a school in Jolo City, Sulu. In January 2011 an explosion on a passenger bus in Makati City, Manila, killed five people and injured 13 others. While no link to any particular terrorist group has been confirmed, the possibility of such a link has not been ruled out. In August 2010 a bomb exploded at Zamboanga City airport, killing two people and injuring a number of others, including one foreigner.

There is a risk of kidnapping throughout the Philippines. Kidnap-for-ransom gangs target foreigners as well as Filipinos, including in Manila and coastal resort areas.

Crime continues to be a serious concern, especially in Manila. Criminal gangs are active in Manila, including in the Makati central business district, and have drugged and robbed unsuspecting tourists.

Basahin lahat dito: New Zealand Travel Advisory

Comment: Meron daw “risk of kidnapping throughout the Philippines”. Kahit kaya sa Babuyan Islands eh maaaring ma-kidnap ang mga foreigners?

Travel Advisory ng United States

Crime is a significant concern in urban areas of the Philippines. Though U.S. citizens are not typically targeted for kidnapping, kidnappings and violent assaults do occur in Metro Manila and elsewhere. U.S. citizens should remain aware of their surroundings and exercise good judgment. Reports of confidence games, pick pocketing, internet scams, and credit/ATM card fraud are common. U.S. citizens should be wary of unknown individuals who attempt to befriend them, especially just after arrival in the country. It is best not to accept food, drink, or rides in private vehicles from strangers, even if they appear legitimate.

Taxis are the recommended form of public transportation. However, the following safeguards are important:  do not enter a taxi if it has already accepted another passenger and request that the meter be used. If the driver is unwilling to comply with your requests, please wait for another cab. It is also a good idea to make a mental note of the license plate number should there be a problem. When driving in the city, make certain that the doors are locked and the windows rolled up. All other forms of public transportation, such as the light rail system, buses, and “jeepneys” should be avoided for both safety and security reasons.

Basahin lahat dito: USA Travel Advisory

Comment: Binanggit dito na isang “common” daw na bagay ang credit/ATM fraud. Nabalitaan ko na ang ganito sa mga Chinese pero wala pa akong nabalitaang ganito na ginawa ng isang Pilipino. Gaano kaya ka-“common” ang bagay na ito?

Acknowledgement: Photo courtesy of FreeDigitalPhotos.net

Travel Advisory

Sa mga susunod kong blog posts ay magka-copy and paste lang ako ng travel advisoy mula sa iba’t ibang bansa. Mga portion ng travel advisory ng ilang bansa tungkol sa Pilipinas ang ipo-post ko.

Ilang beses na nag-appeal ang ating pamahalaan sa mga bansang ito na bawas-bawasan ang pananakot sa kanilang mga mamamayan tungkol sa pagbisita sa Pilipinas.

Sa kasamaang palad, nanindigan ang mga bansa sa kanilang travel advisory. Sa tingin ko ay hindi nila papalitan o rerepasuhin ang kanilang travel advisory hangga’t hindi sila nakakakita ng malawak na pagbabago sa kalagayang pang-seguridad ng ating bansa.

Maaaring hindi totoo sa kaliit-liitang detalye ang lahat ng mga nakasulat sa travel advisory nila pero makikita natin na ang katotohanan ay hindi maganda ang perception ng mga bansang ito sa seguridad at kaligtasan ng ating bansa.

Maraming bahagi ng kanilang travel advisory ay may basehan. Kung kaya’t nararapat lang na abisuhan nila ang kanilang mga mamamayan sa pinaka-masamang bagay na maaaring mangyari.

Acknowledgment: Photo courtesy of FreeDigitalPhotos.net

Mas Masaya sa Pilipinas (Part 3 of 4)

Tapos meron pang mga kapwa mo Pilipino na unang-unang nanlalait sa Pilipinas. Merong sinabi sa akin yung boss kong Hapon ilang taon na ang nakakalipas, kino-confirm kung totoo bang kumakain ng tao sa Pilipinas.

Ang galing na tanong! “Kumakain ba ng tao sa Pilipinas?” Isang Pilipino daw ang nagsabi sa kanya nito. Ikinuwento yata sa boss ko yung napabalitang pinatay na lalaki at inihalo sa pulutan yung laman nito para maitago sa mga pulis. Matagal ng balita iyon. Ipinaliwanag ko na lang na hindi iyon pangkaraniwang bagay.

Hindi ko pinapaasa ang mga kausap kong banyaga na napakanda ng Pilipinas at walang kasing bait ang mga Pilipino sa buong mundo pero hindi ko na ipinapaalam sa kanila ang mga hindi ko kayang ipagmalaki tungkol sa bansa ko.

Kung magtatanong sila sa akin tungkol sa narinig nilang hindi magandang bagay tungkol sa Pilipinas, binibigyan ko sila ng objective na sagot gaya ng, “Kahit saan namang bansa eh merong holdaper eh.” O kaya, “Ive-verify ko muna yung report, baka naman siyam lang ang nakidnap at hindi sampu, alam nyo naman ang balita, laging exaggerated.”

Hindi ko naging ugali yung pintasan ang bansa natin sa harap ng mga banyaga. Sa kapwa ko lang mga Pilipino ginagawa ang bagay na ‘yun.

(Itutuloy…)

Mas Masaya sa Pilipinas (Part 2 of 4)

Ang pangangailangan na i-rehab ang ating bansa ay hindi problema na lumitaw dahil sa bagong administrasyon.

Matagal na itong dapat ginawa ng mga nakalipas na pinunong hinalal natin. Matagal na nating dapat ginawa ito sa bansa natin (aminin man o hindi, involved tayong mga mamamayan sa prosesong ito).

Ako po ay isang OFW na mahigit 10 taon na ring nagta-trabaho sa Lupain ng Umaangat na Araw (Japan) at umuuwi sa ating bansa tuwing may pagkakataon (na makaipon ng perang napakabilis maubos sa Pilipinas) .

Nakarinig na rin ako ng iba’t ibang mga impression ng mga hapon sa ating bansa.

Merong gustung-gusto ang Pilipinas, merong delikado ang nabuong impression batay sa pagbisita nito sa Pilipinas, merong ni ayaw magtangkang pumunta sa Pilipinas.

Merong mga documentary minsan sa tv na ipinapalabas sa Japan kung saan ipinapakita kung gaano kahirap ang buhay ng ilang tao sa Pilipinas.

Ang Payatas na yata ang naging National Symbol for Poverty ng Pilipinas. Pwede na itong ituro sa paaralan na Pambansang Simbolo ng Kahirapan. Ito kasi lagi ang ipinapakita sa tv kapag kalagayan ng Pilipinas ang topic ng documentary. Yung mga tambak ng basura, mga nagbabasurang bata, pagkain nilang asin lang at kanin.

Kaya nga merong nagtanong na Hapon sa akin dati, “Mahirap bang bansa ang Pilipinas?”. Meron pang nagtanong sa akin, “Ano’ng ginagawa ng pamahalaan para sa mga taong ito?”. Gandang mga tanong, ‘no? Mas mahirap pa sa mga tanong sa Miss Universe contest. Ginugulo ko na lang ang usapan para malimutan nila yung tanong.

Mahirap itatwa ang obvious at nakikita sa national tv ng Japan. Baka pati sa ibang bansa ay ganito din ipino-portray ang Pilipinas kaya hindi natin maitatago ang mga eksena ng kahirapan sa bansa natin.

Meron din namang mga travel shows na ipinapakita ang magagandang beach sa ating bansa at nakaka-engganyo talaga sa mga Hapon na magpunta sa Pilipinas.

Gaya nung katrabaho kong Hapon na gustung gusto ang Boracay, tinanong n’ya rin ako dati, “Bakit ang daming mahirap sa Pilipinas?”

Ano ang nais kong ipaabot sa blog post kong ito? Hindi ko alam, nalimutan ko na. Ayoko na lang i-delete dahil nag-aksaya na ako ng oras sa pag-type nito.

(Itutuloy…)