Tag Archives: buhay OFW

Pagpapadala sa Kapwa OFW

Narito po ang isang article mula sa isa nating reader na OFW. Isang paalala sa mga nakikisuyo ng padala.

*********************************************************

Author Name: Alex  from Saudi
Website: http://alex-insights.blogspot.com/

Bilang isang manggagawang nangingibang-bansa, naranasan ko rin ang maki-padala sa mga nagbabalik-bayang kaibigan. Iyun yung panahong hindi pa ako nakakaranas na magbakasyon at nung nasa ikalawa at ikatlong taon ko pa lang bilang isang Pilipinong Manggagawa na nasa Ibayong-Dagat (OFW). Dahil ang totoo nito ay iba ang hatid na saya ng pagpapadala ng kahit maliit na bagay lang dahil alam mong matutuwa sa iyong ibibigay ang iyong pamilya na nasa Pilipinas.

At bilang isang bakasyonistang OFW, naranasan ko rin ang magdala ng mga ipinapadala para sa pamilya ng nasa ibang bansa. Tanawan lang naman ng utang ng loob. Kung ikaw ay nakisuyo nuon na makidala ng kung anuman para sa iyong pamilya, bilang pagganti ay dapat lamang na ikaw ay makisama din na tanggapin kung may ipinapakisuap na padala ang iyong kasamahan.

Tama na sa akin ang maranasan ang makisuyo na makapagpadala ng dalawa o tatlong beses at itinigil ko na ito bago ko pa ito makaugalian. Dahil nakita ko ang mga bagay na nangyayari sa pagpapadala at naunawaan ko kung paano ang nagiging kalagayan ng mga tao na ating pinakiki-usapang maghatid ng ating mga ipinapadala.

May panahon na dahil kailangan kong tumanaw ng utang ng loob at makisama ay ang mga sarili kong bagahe mismo ang binabawasan ko upang hindi ako lumampas sa tamang timbang ng bagahe. Mula sa naka-ayos nang mga gamit ko ay kailangan kong alisin ang ilan upang magkasya sa lalagyan ang mga ipinapadala ng ibang tao.

Kailangan kong gawin iyon dahil nung mga panahon na ako ang nakikiusap ay pinagbibigyan nila ako, kaya ngayong ako naman ang napunta sa kaparehong lagay nila ay kailangang pagbigyan ko rin sila. Kaya isa sa aking natutunan ay ayoko ng makadagdag pa sa bagahe ng magbabakasyong OFW kung kaya iniwasan ko na ang magpadala.

Iniwasan ko na ang makisuyo ng padala dahil ayokong makaabala. Kadalasan at karaniwan, ang isang bakasyonistang OFW ay minsan lamang sa isang taon kung makapagbakasyon na tumatagal lamang ng tatlumpu’t isang araw. Kailangang maghabol na masulit ang mga araw sa pamilya dahil sa dami ng panahon, pagkakataon at mahahalagang pangyayari na hindi naranasan kasama ang kanyang pamilya ay kulang na kulang ang 31 araw upang mabawi ang mga nagdaan.

Kaya hangga’t maaari ay ipaubaya na lamang natin sa bakasyonistang OFW ang mga araw na ito sa kanyang pamilya, kamag-anak at kaibigan. Mahalaga ang bawat araw, ang bawat sandali ay ginto ngunit nababawasan ito sa pag-aasikaso ng balik-bayang OFW na maihatid ang mga ipinadalang gamit ng mga kasama sa kani-kanilang pamilya.

Ang paghahatid ng padala ay responsibilidad. Pananagutan ito na iniatang sa kanya na mapasakamay ng mga kinauukulan. Obligasyong maibigay ang kasiyahan ng nakikipadala papunta sa pupuntahan, kung minsan ay mayroon pa ngang araw na kailangang makarating. At alalahaning maibigay nang walang magiging aberya mula sa paglabas pa lamang ng bansang pinagtratrabahuhan hanggang sa makapasok sa sariling bansa. Ayokong bigyan ko pa ng obligasyon ang mga magbabakasyon.

Kung lagi mo rin lamang gusto na padalan ang iyong mga mahal sa buhay sa tuwing may mga kakilala kang magbabalik-bayan ay bakit hindi ka na lang magpa-cargo isang beses sa isang taon?

Alalahanin sana natin ang abala at alalahanin ang mga taong pinakisusuyuan natin mapa-pauwi at pabalik ay nakikipadala pa rin tayo.

Sa karanasan ko bilang isang OFW sa Gitnang Silangan ay mahirap at nakaka-kaba ang magdala ng mga ipinapadala ng ibang tao. Upang makaiwas sa anumang problema, may mga pagkakataon na kailangan ko pang magbayad sa mga “marunong” upang ipasuri ang isang bagay na dadalhin ko papasok sa napakahigpit na bansa.

Oo, naroon ang pagtitiwala sa kasama ngunit hindi mo maiiwasan ang matakot na paano kung, sadya man o nagkataon o nagbiruan lang, na mayroong kontrabando sa ipinadala na maaaring buhay mo ang maging katumbas?

Nakakatakot, sana ay maunawaan ito ng mga nakikipadala lalong-lalo na iyung mga pabalik sa bansang ating pinagtratrabahuhan.

immigration naia 1 arrival
maraming umuuwing OFW ang may bitbit na bagahe ng iba…
Advertisements

Interview with an OFW

Ang post na ito ay pagsilip sa buhay ng isang kababayan nating nagtatrabaho sa Dubai.

karanasan ng isang ofw

Nakakuwentuhan ko ang isang kababayang tawagin na lang nating Ate A at kinamusta ko ang kaniyang kalagayan.

Si Ate A ay nagtatrabaho sa isang cleaning company. Pinapadala sila Ate A sa mga bahay o kaya opisina upang maglinis.

Ilang taon na kayo sa Dubai?
3 years na. 2 years ako sa unang kumpanya kong napasukan tapos isang taon na rin dito sa pangalawa.

Ok naman ba ang kumpanyang napasukan niyo?
Hindi. Gusto na nga namin umalis. Ang dami sa ‘ming ilang beses na nag-resign pero ayaw payagan kaya inaantay na lang namin lahat na matapos ang kontrata.

Teka, bakit hindi ok?
Mababa na pasweldo wala pa silang pakialam sa mga empleyado. 1000 (Php 12k++) Dirhams lang sweldo namin eh.

Paanong wala silang pakialam?
Tulad niyan, yung isa naming kasamahan na naglinis ng bahay, nakagat ng aso nung kliyente. Warat nga tshirt no’n nung umuwi. Umaga pa lang tumawag na siya sa office namin na nakagat siya ng aso at gusto niya magpunta sa ospital. Sinabihan ba naman siya nung mga taga-opisina na tapusin muna yung trabaho niya. Umaga yun nung makagat ng aso ah, tapos gabi na naisugod sa ospital. Isang araw lang siyang pinagpahinga tapos pinapasok na naman sa trabaho.

Grabe naman yata iyan. Wala naman yata silang awa.
Oo. Yung isa naman naming kasama naoperahan kasi may bukol sa may bandang leeg. Matapos ang isang buwan nagkaroon na naman siya ng bukol sa may bandang balakang na naman. Gusto na niya umuwi kasi pag nagpa-opera na naman siya dito, may bayad na. Isang beses lang libre ang operasyon. Ayaw siyang pauwiin pero ayaw din naman nila sagutin yung operasyon.

Nako. Health issues na yan ayaw pa nilang pauwiin. Tapos ayaw din naman nilang sagutin yung operasyon.
Wala nga silang pakialam eh. Minsan naman nirereklamo namin yung ibang kliyenteng Arabo kasi binabastos kami. Pero sabi nila di pwede mabawasan yung mga kliyente. Wala pa naman daw nangyayaring masama kaya ok lang daw ‘yun. Wala pa ba yun eh mina-manyak na kami? Mag-aantay pa ba sila na may mangyari sa amin?

Maiba tayo, nagkakasya naman ba yung sweldo niyo? Nakakapagpadala pa kayo sa Pilipinas?
Nakakapagpadala naman. Saka nagpa-part time kami. Pag natatapos ang duty ko ng alas-singko ng hapon, nagpa-part time pa ako hanggang alas-nwebe o alas-diyes. Depende kung may mapagpa-partime-an. Pag day-off din namin pinipilit naming makakuha ng part time. Sayang eh.

Kahit araw ng pahinga niyo talagang naglalagari pa kayo. Magkano naman po ang kinikita niyo sa pagpapart time?
35-40 Dirhams (Php 450 – 500 ++) kada oras. Madalas kada bahay 2-3 hours. Buti nga yung iba naming pinagpa-partime-an mababait. Binibigyan kami ng mga pagkain saka mga gamit na naipapadala namin sa Pinas. Minsan mga lumang damit at laruan ng mga bata. Sakto kasi madami na akong pamangkin. May pang-puno sa kahon.

Edi patang-pata kayo niyan pag-uwi?
Oo. Gabi na ko nakakauwi tapos kinabukasan maaga na naman. Pasalamat nga lang ako kasi yung ibang part time ko, nagdidilig lang ako ng halaman. Dun lang ako nakakapagpahinga ng kaunti.

Pero ganun talaga. Kesa naman umuwi ako ng Pinas wala naman mangyayari sa akin.

********************************************************************

Note: Ang mga inilahad sa itaas ay hango sa isang impormal na panayam sa isang kababayang nakadaupang palad ng may-akda dito sa Dubai.

Basta OFW, Mayaman na Agad?

“Ma’am ilang taon na kayo dito sa Dubai?” tanong sa ‘kin ng Pinay na driver nung masakay ako sa taxi niya.

“Nine years na po” sagot ko naman.

“Edi ang yaman niyo na?” halos pasigaw at natatawang sagot sa akin ni ate.

overseas filipino workers

Madalas pag naririnig ng mga tao na sa ibang bansa ka nagtatrabaho, akala nila mayaman ka na.

Madalas din na nagda-drama ang ating mga kapwa OFW dahil akala ng mga kamag-anak nila at mga kaibigan ay namumulot lang sila ng pera. Yung tipo bang isang beses ka lang kung sumweldo sa isang buwan pero dalawa o tatlong beses kang hihingan ng pera o kaya naman ay uutangan ka’t ililista naman sa hangin tutal, malakas ka naman daw kumita.

Pero bakit nga ba ganito ang perception ng mga tao sa mga OFW? Bakit akala nila, basta OFW eh mayaman na? Dahil ba sa mga imported na items na laman ng balikbayan box na madalas natatanggap ng mga kamag-anak nila sa Pilipinas? Dahil ba may maganda o at least disenteng bahay? Dahil ba may sasakyan? Dahil ba naka-Rayban o Rolex pag-uwi?

Disenteng Bahay at Sasakyan

bahay, lupa at sasakyan

Paano magkakaroon ng disenteng bahay ang mga OFWs kung hindi sila mayaman? Paano sila nakakabili ng bahay at lupa sa mga subdivision? Ng bagong sasakyan?

Hindi lang napapansin ng marami pero, yung mga OFW na may magaganda o disenteng bahay ay dekada na ang itinatagal sa ibang bansa. Hindi dahil mayaman sila kungdi dahil patuloy silang nagpapabalik-balik sa ibang bansa.

Nagtatrabaho din sila gaya ng bawat isa sa inyo. Iba lang kasi sa paningin ng mga nasa Pilipinas dahil hindi nakikita ang mga OFW araw-araw na pumapasok sa umaga at umuuwi sa gabi tulad ng mga kapitbahay nila sa Pilipinas. Kaya di nila alam na maaga din silang gumigising at nag-o-over time din.

Minsan lang din makita ang mga OFW. Isang beses sa loob ng isa o dalawang taon? Kaya hindi din napapansin na matagal na silang wala sa Pilipinas. Ang napapansin lang ay unti-unti na nilang naipapagawa ang bahay. Mapapansin na lang na nakabili na sila ng sasakyan.

Hindi rin alam ng mga nasa Pilipinas na yung mga bahay, lupa at sasakyan nila ay malamang, hindi pa nila tapos bayaran. Baka kagaya din ng iba ay naghuhulog pa sila sa PAG-IBIG o kaya sa mga pinagbilhan nila ng lupa at sasakyan.

Yung iba naman, hindi lang isang tao ang OFW sa pamilya nila. Minsan, halos lahat silang magkakapatid ay nasa abroad, yung iba pati mga tiyahin o pinsan ay nasa ibang bansa lahat kaya nakakayanan nilang magpagawa ng malaking bahay.

Minsan naman din kasi, maraming mayayabang  na balikbayan (ang tamaan huwag magagalit). Yun bang talagang nagpapasiklaban sa pagandahan ng bahay at sasakyan?

Pero naman, kahit pa pinagmamayabang nila yan, wala rin naman tayong magagawa. Di natin sila masisisi dahil pinaghirapan din naman nila yan.

Mga Makabagong Appliances

mga bagong kagamitan

Nasubukan niyo na bang pumasok sa bahay ng isang OFW? May flat screen ba na TV? May naglalakihang speakers at matitinding sound system? Malaking ref? Magandang washing machine? Microwave? Kung hindi sila mayaman, bakit marami sila niyan?

May mga OFW na nag-uuwi ng mga appliances tulad ng mga TV at sound system, mga gamit na pwede nilang ipakahon o bitbitin pauwi. Paano kaya sila nakakabili niyan, ano? Bukod sa buwan-buwan nilang pagpapadala, nakakabili pa sila ng mga appliances.

Pero ano ang tunay na istorya at nakakapag-uwi sila ng mga ganyan? Minsan, mga pinaglumaan ng amo at binigay na lang sa kanila ang iniuuwi nila. Minsan sa garage sale sila bumibili. Minsan ilang buwan nilang pinag-iipunan para makabili niyan bago makauwi. Tulad ng ibang tao na nag-iipon para makabili ng appliances o inuutang na lang ang pambayad at buwan-buwan binabayaran, ganun din ang mga OFW.

Paano naman yung ibang balikbayan, namimili pa ng mga ref, washing machine at iba pang gamit?

Alam niyo ba kung ano ang tumatakbo sa isip ng isang OFW kapag nahilingan ng nanay na “‘Nak kinakalawang na yung ref natin, baka pwede mo na palitan?”

Sasabihin ng OFW sa sarili na “Sige, kahit maubos ang dala kong pera. Mababawi ko naman ‘yan ulit pag-alis ko.”

Ngayon, unti-unti niyo na bang nauunawaan kung bakit pabalik-balik na lang ang mga OFW sa ibang bansa?

Kapag nagba-bakasyon sa Pilipinas ay panay ang lakwatsa

lakbay lakwatsa

Bakit nga ba panay ang lakwatsa ng mga balikbayan kapag sila’y umuuwi? Dahil ba marami silang pera?

Maraming OFW ang nadedestino sa mga lugar na mahigpit at wala silang laya. Babangon, papasok, uuwi. Hindi sila nakakalabas dahil hatid-sundo lang sila ng company service. May ilang bansa sa gitnang silangan at Africa ang ganito. So, isipin mo na lang na ganyan ang buhay mo sa loob ng isa, dalawa o tatlong taon? Hindi ka ba n’yan parang bilanggong pinalaya kapag nakauwi ka sa Pilipinas? Hindi ka ba masasabik na maglakwatsa?

Sabihin na nating nasa malayang bansa naman sila, pero sa loob ng ilang taong hindi nila kapiling ang pamilya nila, hindi kaya sila masasabik na gumala o kumain sa labas na kasama sila?

Lahat ng mga anak o kapatid ay sa Pribadong Paaralan nag-aaral

pribadong paaralan

Para saan ba ang pinaghihirapan ng mga OFW? Hindi ba’t umaalis sila para mabigyan ng disenteng edukasyon ang kanilang mga anak at kapatid?

Binubuhay lahat ng mga kamag-anak

sinusuportahang mga bataNakakalungkot isipin pero totoo. Isa ito sa mga maling ginagawa ng mga OFWs kung kaya’t hindi na sila makatigil sa pagpapabalik balik sa ibang bansa. Pero hindi ibig sabihin na nakasandal sa isang tao ang buong angkan ay mayaman na siya o kaya na niya. Minsan, kinakaya niya na lang.

Branded ang mga damit, sapatos bag at relo

branded items

Hindi lahat ng mga OFW ay branded ang mga gamit at hindi rin lahat ng hindi OFW ay hindi branded ang gamit (gets mo?).

Totoo na marami ngang magarbo at mayabang, na dinidisplay sa facebook nila lahat ng mga branded items nila. Maraming guilty dito, ‘wag tayong hindi umamin hehe.  Yung iba siguro, kaya talaga nilang bumili, yung iba, nagpupumilit bumili at yung iba nag-iipon para makabili.

Minsan ilang gabing nagi-instant noodles lang matapos bumili ng branded na bag o sapatos (sad but true – mas inuuna pa ang luho kaysa pangangailangan). Yung iba naman, dyan sa mga sale lang bumibili ng mga branded na gamit para makamura, para makapaguwi ng maganda gandang pasalubong para sa pamilya at minsan ay maregaluhan naman ang sarili.

Ilang dekada na sa ibang bansa

manggagawang ofw

Akala ng karamihan, mayayaman na ang mga nagtatagal sa ibang bansa. Ang hindi nila alam, mahirap na umalis sa OFW life cycle.

Gaya nga ng nabanggit ko na, madalas, kapag nagba-bakasyon ang mga OFWs, ubos lahat ng perang naiuwi kaya kailangan na naman umalis. Sa totoo lang, dapat ma-break ang life cycle na ito dahil isa ito sa mga dahilan kung bakit napakarami sa ating mga kababayan na kahit ilang dekadang nagtrabaho at tumatanda na lang sa ibang bansa ay umuuwing broke, kabado dahil walang retirement o pension plan at hindi na alam kung ano ang magiging source of income pag umuwi na sa Pilipinas para mag-retire.

Minsan naman, sinusubukan din nilang umuwi sa Pilipinas para dun humanap ng trabaho o pagkakakitaan para naman malapit lang sila sa pamilya. Pero kung hindi napakaliit ng ibinibigay na offer ng mga kumpanya, biktima naman sila ng pambu-bully ng mga katrabaho. (Binubully ba kamo ang mga ex-OFW kapag nagtrabaho sa Pilipinas? Maraming kaso niyan.) Kaya wala silang ibang choice kundi maghanap na naman ng trabaho sa ibang bansa.

Kaya naman, sana ay nakapagbigay linaw ang post na ito sa maling perception ng maraming Pilipino sa mga nangingibang bansa. At bago ka magparinig na size eight lang ang paa mo o Bvlgari lang ang pabango mo o M&Ms man lang ang iabot sa iyo ng kaibigan o kamag-anak na magbabalik sa bayan, mag-isip isip ka muna.

***********************************

Disclaimer: Ang mga larawan sa itaas ay hindi pag-aari ng blogsite na ito.

Paano Makakuha ng OEC sa Dubai

Para sa mga OFW sa Dubai na  magbabakasyon sa Pilipinas, siguraduhin munang kumuha na dito ng OEC (Overseas Employment Certificate) para hindi ka na maabala pagdating sa Pinas at bakasyon galore ka na lang!

Eto ang mga dapat gawin:
  1. Mag register online. I-click ito para sa link. Tandaan ang iyong password dahil kakailanganin mo ito ulit para sa pagpi-print ng OEC.
  2. Punuan ang mga detalye ayon sa hinihinging impormasyon ng website (pangalan, address, employer, atbp.)
  3. Siguraduhing tama ang impormasyong ilalagay.
  4. Kailangan mo din mag-upload ng passport size photo sa website.
  5. Kapag nakumpleto na ang mga detalye, i-click ang “Next Step” na makikita sa top right ng page gaya ng nasa larawan sa ibaba oec online application dubai
  6. Pagka-click sa “Next Step”, hihingan ka ng impormasyon tungkol sa iyong flight details. May paalalang nakasaad doon at ito ay napaka-importante:
    • Para makabyahe, kailangang 6months valid pa ang iyong pasaporte
    • Ang OEC ay valid lamang sa loob ng 60 days. (Kaya kung lampas 60 days ang iyong bakasyon sa Pilipinas ay doon ka na lang kumuha ng OEC)
  7. Pumili ng lugar (pwedeng Dubai o Abu Dhabi) pati na din ng araw at oras ng appointment.
  8. I-print ang Info sheet (3 copies needed) dahil kailangan mo itong dalhin sa araw ng iyong appointment kasama ang original passport at valid visa. Para makapag-print ng info sheet, i-click ang  “My Transactions” sa bandang kaliwa ng pahina. Tapos ay i-click naman ang “Appointments” at makikita sa bandang kanan ang “Print Info Sheet”. May makukuha ka ring email confirmation kung saan may link na pwede mo ring i-click para makuha ang Info Sheet. oec application online dubai (print info)
  9. Pumunta sa Philippine Consulate sa araw at oras ng appointment.
    • Dalhin ang original passport
    • Magdala ng tatlong kopya ng Balikbayan Info Sheet
    • Magdala ng kopya ng inyong 2 way ticket 
  10. Magtungo sa area ng processing ng OEC. Ibigay ang tatlong kopya ng Info Sheet, kopya ng ticket at ang iyong original passport.
  11. Magtungo sa PAG-IBIG window at bibigyan ka ng PAG-IBIG number pero hindi mo kailangan magbayad. Sa mga Money Exchange Centers ka na magbabayad ng PAG-IBIG contribution.
  12. Magtungo sa cashier at magbayad ng AED 102 (OEC: AED 10 + OWWA: AED 92)
  13. Mag-login uli sa https://www.bmonline.ph/   at magprint ng 3 copies ng inyong OEC.

****

Paano pumunta sa Philippine Consulate General sa Dubai:

via Green Line : bumaba sa Al Qusais Metro Station at magtaxi papuntang Consulate. Nasa AED 12 lang ang pamasahe sa taxi

via Red Line : bumaba sa Rashidiya Metro station at magtaxi papuntang Consulate. Mas mataas ng AED 5 – 10 ang ibabayad mo sa taxi kung dito ka manggagaling kaysa kung sa Al Qusais.

Address:
Philippine Consulate General
Street #2C, Beirut Road
Al Qusais, Dubai
United Arab Emirates

****

PS: Masayang-masaya po ang may-akda nito dahil sa tinagal-tagal na niyang kumukuha ng OEC, ngayon lang siya nauna sa pila (at iilan lang sila sa pila) at nakatapos siya ng transaction sa loob lamang ng labing limang minuto (o mas maiksi pa). Dahil siguro ala-una ng tanghali ang kanyang appointment at nag-lunch break ang lahat.

Ugaling Pinoy: Padala naman ako!

Tatak na ng mga Pinoy ang katangiang marunong makisama sa kapwa, lalu pa’t nasa ibang bansa tayo. Tayo-tayo na nga lang ang nandito diba, bakit hindi pa tayo magkakasundo at magtutulungan?

Problema lang dito, madalas naaabuso ang salitang pakikisama.

Isa sa mga paraan ng pang-aabuso ay yung pakiki-usap na magpadala ng mga pasalubong sa mga uuwing OFW.

pagpapadala sa mga kilala
dahil sa pakikisama, pumapayag ang maraming ofw na tumanggap ng mga pakiusap na padala…

Hindi ko maintindihan kung bakit marami sa ating mga kababayang OFW ang nagpapanting ang tainga kapag nakakarinig na isa sa kanilang mga kakilala ay uuwi ng Pilipinas para magbakasyon.

Excited sila. Mas excited sila kaysa dun sa uuwi. Excited silang magpadala ng pasalubong. Mas excited pa silang mamili ng pasalubong kaysa dun mismo sa uuwi. Hindi nila naiisip na kaya uuwi yung tao ay upang magbakasyon at hindi para maging LBC.

Dahil nakikisama yung tao, tatanggapin naman niya ang pakiusap na ito. Ang masaklap lang, maraming tao ang manhid. Pinagbigyan mo na nga, aabuso pa. Nakikipadala na nga lang, ilang kilo pa ang gusto nilang ipadala. Minsan naman, kahit napakalayo ng bahay nila sa Pinas kaysa dun sa uuwi ay ipipilit pa ding magpadala.

Ilan sa mga senaryo sa baba ay naging karanasan ng inyong lingkod:

Karanasan 1. (Feeling Close)

Nalaman ng aking (dating) katrabaho na itago na lang natin sa pangalang “Tita Mel”, na ako ay uuwi.

Tita Mel: Huy magbabakasyon ka pala? Kelan? Ano kayang pwede kong ipadala sa mga anak ko? Diba taga-Montalban ka? Malapit ka lang sa amin taga-Marikina lang kami eh.

Kaya lang, hindi ko masabing ayoko dahil sa mga sumusunod na dahilan:

Una. Malapit talaga ang Marikina sa amin kung titingnan mo ito sa mapa. Pero halos isang oras din minsan ang byahe kasama ang trapik.

Pangalawa. Hindi ko ma-gets kung bakit, originally wala naman pala siyang balak talagang ipadala. Nung nalaman niyang may uuwi, biglang mag-iisip siya ng ipapadala niya.

Pangatlo. Hindi kami close!

Pinagtaguan ko si Tita Mel at hindi na ako nagparamdam pa hanggang sa ako ay makaalis noon.

Karanasan 2. (BFF)

Dalawang taon bago makakauwi ang kaibigan ko kaya pumayag akong dalhin ang mga ipapadala niya sa akin.

Naintindihan ko naman ang sitwasyon niya, kaya kahit halos dalawang kilo ang bigat ng pinadala niya. Ayus lng kasi wala akong masyadong bagahe nung panahong iyon. At dahil taga-QC sila at taga-Montalban ako, nakipagkita ako sa nanay at kapatid niya sa SM Marikina. Masaya naman ako dahil binigyan nila ako ng isang kahong donut.

Ang mga dahilan kung bakit okay lang sa ‘kin ang magpaunlak sa ipinadala niya ay:

Una. College pa lang kami ay magkatropa na kami kaya magaan sa loob ko na dalhin ang mga gamit niya at kilala ko ang nanay niya.

Pangalawa. Napakabait niyang tao kaya talagang hindi ko magagawang siya ay tanggihan.

Pangatlo. Nung maiabot ko ang bagahe sa kapatid niya, nahiya siya bigla nung malaman niyang mabigat pala at nagsabi pa na bakit nang-abala pa ang ate niya (BFF ko) na magpadala ng sobrang bigat. At least, sensitibo sila di tulad nung ibang hindi marunong talagang mahiya.

Karanasan 3. (Ate Porcelana)

Ilang araw na lang noon ay babalik na ako ng Dubai at nung magbukas ako ng facebook ay biglang may nag-chat. Dali-dali ko naman itong binuksan. Akala ko kung ano. Si “Ate P” pala ang nag-PM sa akin.

Tinanong niya kung marami daw ba akong dala pabalik ng Dubai. Sabi ko wala naman dahil wala naman talaga. (Napaka-honest ko kasing tao ha ha) Hindi ko naisip agad na senyales na ito.

Nagpadala nga siya ng nasa dalawa o tatlong kilo ng mga sabon at lotion na pampaputi. Umorder daw kasi siya kaso mahal daw pa LBC no’n pa Dubai kaya kung pwede daw ay makisuyo na lang siya. So, hindi pa man ako pumapayag ay nag-assume na siya na dadalhin ko dahil nakabili na rin naman siya. Pina-LBC niya sa akin yung mga sabon niya at express pa ito para umabot sa amin dahil alam niyang malapit na ang flight ko. Mahigit sa dalawang libong piso ang ginastos nya para sa pampaputi.

Pinagalitan ako nila erpats kasi usong-uso daw yung mga makikipadala, lalo na ng sabon pero may drugs pala sa loob. Kinabahan ako. Kumakabog ang dibdib ko habang idinadaan sa scanner ang maleta ko. Baka dahil pa sa kagustuhan ng iba na pumuti ay makulong pa ako at masentensyahan.

Karanasan 4. (Ultra-kapalmuks)

Nauna ng isang linggo ang flight ko kaysa sa asawa ko nung bakasyon namin nung nakaraang taon. May kapitbahay kami dito sa Dubai na sa Pampanga nakatira ang pamilya. At dahil taga-Pampanga ang asawa ko ay nakisuyo siya.

Punong puno na yung maleta ng asawa ko pero halos dalawang bag pa ng mga tsinelas at damit ang gusto niyang isiksik. Binalik ng asawa ko kay “Kuya Kups” yung iba dahil baka ma-over baggage siya. Nakakahiya naman ng husto sa kanila kung kami ang magbabayad ng sobrang bagahe dahil sa dami ng ipinadala nila.

Nung araw ng flight ng asawa ko ay sumama si Kuya Kups sa airport dala ang isa pang bag ng mga gusto niyang ipadala. Baka daw kasi hindi pa over baggage eh magpapasiksik pa siya ng gamit.

Kalalapag pa lang ng asawa ko sa airport ay nag-PM na agad si Kuya Kups. Hiningi pa ang celfone number namin at walang patid sa pagtetext. Gusto niya pa na kinabukasan din ay ihatid na ang mga padala niya. Take note, taga-Angeles ang asawa ko at kailangan niya pang dumayo sa SM San Fernando para mag-deliver. Totoo namang malapit lang ang Angeles sa San Fernando eh, sa mapa.

Nung araw na makikipagkita ang asawa ko sa wifey ni Kuya Kups ay kinailangan niyang magpalit ng upahang sasakyan dahil luluwas siya ng Maynila kung kayat natagalan siya. Panay ang text ni “Ate Kups” dahil antagal niya na daw naghihintay at may ibang lakad pa siya.

Nung magkita na sila ni Ate Kups sa may parking sa SM San Fernando ay bumaba lang sa kaniyang sasakyan at kailangan pang ang asawa ko ang lumapit para lang iabot sa kanya ang mga tsinelas. Nagpasalamat naman siya kahit papaano sabay umalis. Ang imbyernables lang dito ay ilang linggo lang pagkatapos ng kakapalan na ito ay nagpadala naman ng balikbayan box si Kuya Kups sa Pilipinas.

Di ko talaga na-gets yung logic. Nakakaloka talaga yung mga ultra-kapalmuks at sigurado akong hindi lang ako ang nakaranas ng ganito.

Tatak Pinoy na yata ito. Sa dinami-dami naman ng pwedeng itatak sa atin, bakit ito pa?

Karaniwang Hinaing ng mga OFW

Batay sa mga nababasa sa internet, naririnig sa radyo, napapanood sa tv at batay sa personal na karanasan, napansin ko na may pagkakapare-pareho ang karaniwang hinaing ng mga OFW saang bansa man sila naroroon.

Narito ang ilan sa mga napansin kong karaniwang hinaing ng mga OFW at ang walang kamatayan kong unsolicited advice tungkol dito.

ofw remittance
para sa maraming ofw, sa pera nagsisimula at nagtatapos ang maraming problema…

1. Parati na lang nagkukulang ang perang ipinapadala sa Pilipinas

Sa ilang mga mahiwagang kadahilanan, parang mas mabilis pa sa pag-update ng FB status ni Anne Curtis ang ilang pamilya kung makaubos ng remittance na padala ng kaanak na OFW.

Advice sa OFW:
I-set kung magkano lang ang kayang ipadala sa isang buwan, be consistent at firm. Maliban lang kung may emergency. Pero kung lagi na lang may emergency, magduda ka na.

Advice sa Pamilya ng OFW:
Magtipid po tayo, hindi naman po katumbas ng nanalo sa lotto ang pagkakaroon ng kaanak na OFW. Kung kelangan talagang dagdagan ang remittance, bigyan po natin ng detalyadong buwanang gastusin ang OFW para alam n’ya kung bakit kulang ang ipinapadala. Sa gayon, makakapag-adjust at mapaplano n’ya ang pupuntahan ng kanyang suweldo.

Huwag po ninyong itakwil at paratangang walang utang na loob ang inyong kaanak kung hindi n’ya kayang ibigay ang hinihingi ninyo.

2. Hindi naaalala ang OFW kung walang kailangan sa kanya

Minsan nakakaramdam ang OFW na mabuti pang huwag magpadala ng remittance sa pamilya. Kasi kapag hindi sila nagpadala, magigipit ang mga pinapadalhan at sisitahin ang OFW kung nagpadala na o hindi pa. ‘Dun pa lang naaalalang kumustahin ng kaanak sa Pilipinas ang OFW.

Kapag regular at walang palya ang padala, nate-take for granted ang OFW. Para bang nagiging automatic remitting machine ang mga OFW sa ilang mga tahanan.

Advice sa OFW:
Libangin ang sarili, enjoyin ang buhay OFW. Matuwa sa thought na ini-enjoy ng mga mahal sa buhay ang padalang remittance.

Mag-initiate na ikaw ang makipag-communicate, huwag mag-balat sibuyas. Sapat na ang 3 weeks na pagtatampo, malamang wala rin nakakapansin na nagtatampo ka pala. Mahalin ang sarili. Wag lang sobra.

Advice sa Pamilya ng OFW:
Maawa naman po kayo, ang hirap-hirap mag-isa sa ibang bansa, ano ba naman po yung bigyan n’yo man lang ng hi o hello ang inyong kaanak na OFW kahit walang kailangan o okasyon. Libre lang po ang gamit ng Skype, FB, Gmail at Yahoo.

Baka matuwa pa s’ya sa pag-aalala ninyo eh maisipan n’yang dagdagan at dalasan ang remittance. Pero ‘wag po ‘yun ang gamitin n’yong dahilan sa pangungumusta.

3. Bumababa ang palit sa piso

Sa kasalukuyang kalagayan ng ekonomiya ng daigdig, maraming bansa ang sinasadyang pababain ang value ng kanilang currency. Dagdag pa dito ay ang paglago ng ekonomiya ng Pilipinas kaya nababawasan ang palit sa piso ng sweldo sa ibang bansa ng mga OFW.

Advice sa OFW:
Kung pwedeng hindi buwan-buwan magpadala, hintayin munang tumaas ang palit bago mag-remit ng pera.

Advice sa Pamilya ng OFW:
Kung magagawan pa ng paraan na pagkasyahin ang perang meron, hintayin munang magtaas ng konti ang palitan sa piso bago manghingi ng padala mula sa kaanak na nasa ibang bansa.

4. Hindi makaipon

Nakarinig ka na ba ng mga OFW na mahigit na 10 years na sa ibang bansa at pag-uwi sa Pilipinas ay walang wala pa rin? Walang ipon, walang naipundar, walang pang-negosyo at marami pang utang? Totoong nangyayari ‘yun.

Advice sa OFW:
Magtipid, huwag waldas sa pera. May panahong sagana, may panahong taghirap.

Hindi masama i-enjoy ang sariling pinagpaguran pero huwag “ubus-ubos biyaya, bukas naka-nganga” system ang pairalin.

Magtabi muna ng pera bago gumastos, mag-open ng hiwalay na bank account kung saan ilalagak ang ipon. Kung pwedeng i-set na automatic kakaltasin sa sweldo ang savings at dadalhin sa isa pang bank account, mas maganda ‘yun.

Makakatulong din kung imo-monitor mo ang buwanang kita at gastos at ita-tabulate ito sa isang excel file o kahit anong format. Bantayan ang sarili.

Advice sa Pamilya ng OFW:
Gaya po ng nabanggit na, hindi katumbas ng nanalo sa lotto o sweepstakes ang pagkakaroon ng kaanak na OFW. Huwag po kayong huminto magtrabaho kung nasa kakayahan pa ninyo.

Tulungan din po ninyong makatipid at makaipon ng pera ang inyong kaanak na nasa abroad. Huwag po natin silang i-pressure sa mga luho na hindi nila kayang ibigay.

Huwag lang po sana puro pagkakagastusan at mahihingi ang ating isipin. Isaalang-alang din po ninyo ang kinabukasan ng OFW. Hindi po habambuhay na siya ay malusog at kayang magtrabaho.

Gusto din po nilang mag-retire at umuwi sa Pilipinas balang-araw. Huwag po ninyo silang alipinin sa pagiging OFW.

Note: Ang mga advice na isinulat dito ay personal kong mga ginagawa at napatunayan kong epektibo para sa akin.

Mga Bagay na Dapat Asahan sa Pagiging OFW (Part 3/3)

Heto ang huling installment ng mga bagay na dapat asahan sa pagiging OFW.

7. Sapilitang Social Life

Malungkot ang mag-isa lalo na sa mga panahong ikaw ay may problema sa mga kaanak sa Pilipinas. Importanteng magkaroon ng mga kaibigan sa bansang iyong kinaroroonan. Maaaring native ng bansa ang iyong maging kaibigan pero mahalaga pa rin na magkaroon ng kaibigang Pilipino kung nasaan ka.

Importante sa isang OFW ang makahanap ng Filipino community. Mas madali makaka-relate ang Pilipino sa iyong kalagayan at magkakaintindihan pa kayo sa mga salitang gagamitin mo. Source din ang mga kaibigang Pilipino ng iba’t ibang tulong na kakailanganin mo sa iyong buhay OFW.

Ang masama lang minsan, kahit na mahirap na pakisamahan ang isang Pinoy ay napipilitan pa rin makipagmabutihan ang isang OFW sa kapwa OFW out of courtesy o dahil kailangan nila ang isa’t isa. Ang tawag dito ay pakikipag-plastikan. Pwede mong tibayan ang iyong sikmura at piliting sanayin ang sarili sa bagay na ito or pwedeng gumawa ka na lang ng blog at ibuhos ang lahat ng libreng oras mo dito.

8. Kagipitan sa Pera

Kung kagaya ka ng maraming OFW, isang malaking dahilan ng paghahangad na makapagtrabaho sa ibang bansa ay para kumita ng malaking pera. Okay ‘yan. Huwag ka lang magulat ‘pag nalaman mong kaakibat ng malaking suweldo ay mas maraming gastusin.

Dapat mong i-consider ang mataas na cost of living at efficient taxing system ng ibang bansa. Lalo pa kung mayamang bansa ang iyong pupuntahan. Kung hindi ka mag-iingat, tatlong taon ka na sa ibang bansa, wala ka pa rin naiipon.

Magtataka ka na lang kung saan napupunta ang pera mo.

Kaya kung hindi ka marunong mag-budget ng pera at ang iyong susuwelduhin buwan-buwan ay mauubos lang sa iyong mga personal na bayarin sa buwis, pagkain, tubig, kuryente, gas, pamasahe, bahay na tinitirhan at luho, tapos ‘di ka na makapag-remit ng pera, aba eh magtigil ka sa planong mag-buhay OFW.

Manatili ka na lang sa Pilipinas lalo na kung may trabaho ka na dahil hindi ka aasenso at ang iyong pamilya kung hindi ka marunong magbudget ng pera mag-isa.

barya-barya
ito ang matitira sa suweldo mo kapag ‘di ka nag-ingat…barya!

9. Epekto ng Ekonomiya ng Bansang Kinaroroonan

Kagaya ng maraming bagay sa ating daigdig na kung tawagin ay earth, hindi kasiguraduhan ng ticket sa mariwasang buhay ang pagiging OFW. Kahit saang mayamang bansa, kahit anong field ng expertise ay hindi immune sa salot na tinaguriang “recession”.

Maraming mayamang bansa at malalaking kumpanya na ang tinamaan nito. Maraming na-layout at nawalan ng trabaho. Karaniwan pa mandin sa mga kumpanya eh unang tinatanggal ang mga contractual at foreign workers kapag nagko-cost cutting sila ng workforce.

Poprotektahan muna nila syempre ang sarili nilang mamamayan bago ang ibang lahi. At ang mga OFW, gaano man kaimportante sa kanila ay hndi pa rin nila kalahi kaya out we go.

10. Pag-aalala sa Kinabukasan

Bilib ako sa mga tumatagal nang maraming taon sa pagiging OFW pero hindi ito kaya ng lahat. Bago ka maging OFW, maganda ring i-consider kung ano’ng plano mo pagkatapos maging OFW. Pero pwede mo ring isipin ang mga bagay na ‘yan kahit habang OFW ka na.

Maraming tanong na dapat kang sagutin para sa iyong kinabukasan kapag nagdesisyon kang maging OFW.

Babalik ka pa ba sa Pilipinas o hindi na?
Kung babalik ka pa sa Pilipinas, kelan?
Magkano ang dapat mong maipon para makauwi na sa Pilipinas?
Magiging negosyante ka ba?
Mamamasukan ka ba ulit?
Magagamit mo ba ang experience mo sa ibang bansa kapag namasukan ka sa Pilipinas?

Ang daming tanong pero okay lang ‘yan.

Boring ang buhay kung walang mga tanong na dapat sagutin.

Mga Bagay na Dapat Asahan sa Pagiging OFW (Part 2/3)

Narito ang ilan pang mga bagay na dapat paghandaan o asahan sa pagiging OFW.

3. Culture Shock

Dahil ibang bansa ang iyong pupuntahan, huwag mong asahang ang lahat ng paraan ng pamumuhay na ginagawa mo sa Pilipinas ay uubra sa bansang iyong pupuntahan.

Maraming Pilipino ang nagkaka-conflict sa mga ibang lahi sa ibang bansa dahil akala nila pwede pa rin silang: magpatugtog ng malakas ng kanilang radyo sa gabi, magtapon, tumawid o dumura kahit saan, magkamay habang kumakain, magprito ng tuyo, maligo araw-araw, etc.

Maraming pwedeng gawin sa Pilipinas ang hindi pwedeng gawin sa ibang bansa. Una, dahil iba ang nakagisnan nating kultura at ikalawa, dahil dayuhan tayo sa kanilang bansa.

4. Diskriminasyon

Sa kabila ng ingay sa pagtuligsa sa diskriminasyon sa edad, kasarian at/o lahi ng isang indibidwal, buhay na buhay pa rin ang diskriminasyon saan ka man magpunta.

Malayong malayo pa rin ang dapat tahakin ng Pilipinas sa pagpapaganda ng imahe nito sa buong mundo. Masyado lang talagang malakas ang epekto sa ating bansa ng mga tiwaling government officials at mga tiwaling kababayang Pilipino.

Bagamat sikat at kilala sa buong mundo sina Manny Pacquiao, Leah Salonga at Efren Bata Reyes eh meron pa ring mga pre-conception ang mga taga-ibang bansa sa pangkalahatang Pilipino. Sa kasamaang palad, marami pa sa mga iyon ay hindi mabuti. Hindi rin sila masisisi, tayo rin kasi mismo ang nagbibigay sa kanila ng dahilan para magkaroon sila ng ganitong pananaw.

Kakailanganin mong patunayan ang iyong sarili sa mga banyagang makakahalubilo mo. ‘Yan naman ang maganda sa respeto, matatanggap natin ito sa tamang pagsisikap at sa tamang panahon.

Tandaan mong lahat tayong mga Pilipino ay automatic na nagiging ambassador ng ating bansa kapag tayo ay nag-abroad. Hinuhusgahan ng mga banyaga ang ating bansa at mga mamamayan base sa kanilang nakikita sa atin.

homesickness vs foreign currency
minsan, kelangan talagang mamili sa dalawa…

5. Pag-iisa at Pangungulila

Malungkot maging OFW lalo na kung ang iyong pamilya ay nasa Pilipinas at ikaw lang ang nasa ibang bansa. Depende pala iyan sa iyong relasyon sa iyong pamilya kung maganda o…hindi masyadong maganda.

Ipagpalagay na lang natin na maganda ang relasyon mo sa iyong pamilya.

Mabuti sana kung maisasama mo ang iyong pamilya (asawa’t anak o mga magulang at kapatid) sa kung saang bansa ka man naroroon. Pero depende sa buwanang kinikita ng OFW, marami pa rin ang napipilitang mapahiwalay sa kanilang mga mahal sa buhay ng mahabang panahon para masuportahan ang mga importanteng pangangailangan ng mga maiiwan sa Pilipinas. (Gaya ng bagong celphone, damit, sapatos at appliances.)

Kahit na may mga barkada ka pa sa bansang iyong kinaroroonan, iba pa rin kapag kasama mo ang iyong mga mahal sa buhay. Iwi-wish mo lagi na sana natitikman nila ang kakaibang pagkain na natikman mo o makita rin nila ang mga magagandang tanawin na napasyalan mo.

Kahit na hindi man lang sasagi sa isip nila na nage-exist ka pala habang namamasyal sila sa Vigan, Bohol o Davao.

6. Conflict sa mga Mahal sa Buhay

Napakalungkot na bagay kung ang dahilan ng iyong pagiging OFW ay para makapag-provide sa iyong pamilya para lang malaman na magiging malayo ang loob nila sa iyo dahil sa pagiging OFW mo. Malungkot pero talamak na nangyayari ito sa totoong buhay.

May mga pamilyang nawawasak dahil sa paglayo ng OFW sa kanyang pamilya. Minsan kasi ay nate-take for granted ng mga naiwang pamilya sa Pilipinas ang kapamilyang OFW.

Nagiging automatic na lang ang pagtanggap ng remittance at nakakalimutang may tao pala sa likod ng remittance na ito. Nagiging dahilan ito ng pagputol ng komunikasyon sa magkabilang panig.

Problema din ang infidelity. Hindi na mabilang ang kuwento ng mga mag-asawang naghiwalay gawa ng extra marital affairs sa side ng OFW o ng asawa sa Pilipinas.

Isa ring problema ang paglayo ng loob ng anak sa sariling magulang na nasa ibang bansa gawa ng mahabang panahon ng pagkakahiwalay.

Kaya nga ang pagiging OFW ay isang commitment na kailangan ng kooperasyon ng buong pamilya at hindi ng mismong OFW lang.

Itutuloy…

Mga Bagay na Dapat Asahan sa Pagiging OFW (Part 1/3)

Gusto mo bang maging OFW?

Marami na sa mga kababayan natin ang nakipagsapalaran sa ibang bansa at ine-encourage pa nga ito ng ating pamahalaan. Bayani pa sila kung tagurian.

Hindi ako naniniwala sa mga nagsasabing wala kang pagmamahal sa bayan mo kapag nangibang bansa ka. Mas marami pang pakinabang ang Pilipinas sa mga OFW kumpara sa mga tiwaling government officials ng bansa natin.

Tinatayang mayroong 2.2 milyong dokumentadong Pilipino ang nagtatrabaho sa ibang bansa ayon sa 2011 Statistics ng NSO. Bukod pa d’yan ang bilang ng mga manggagawang hindi dokumentado na naninilbihan din sa ibayong dagat. Hindi rin kasama sa bilang yung mga Pilipinong nagpapalit na ng citizenship.

OFW icon
nakakatulong ba talaga sa bansa ang pagdami ng mga OFW?
(logo na kalat-kalat sa facebook)

Ang remittances at compulsory fees na ipinapatupad sa mga OFW ay isang major driving force sa pagpapalago ng ekonomiya ng ating bansa. Pangalawa sa export industry, ang remittance ng mga OFW ang malaking pinagkukunan ng foreign reserves ng Pilipinas.

Related Article: OFW’s Become Economic Heroes

Pero bago ka magtungo sa pinakamalapit na recruiting agency, gusto ko muna ibahagi ang mga dapat mong asahan sa pagsuong sa buhay OFW.

Maraming mga tao ang nag-iisip na ang pagiging OFW ang susi sa pagtakas sa kahirapan at kapag naging OFW ka eh sigurado na ang pera at solve na lahat ang iyong problema.

Breaking news…Hindi lang tungkol sa pera ang pagiging OFW

Kung interesado kang maging OFW, or first time kang OFW, heto ang mga bagay na dapat mong malaman.

Mga Bagay na Dapat Asahan sa Pagiging OFW

1. Kalayaan

Isa sa mga perks ng pagiging OFW ay ang maging malayang gawin ang lahat ng bagay. Kapag nangibang-bansa ka para magtrabaho, wala nang magbabawal sa iyo kung anong oras ka dapat matulog, kumain, maligo, umuwi ng bahay, gawin ang ganito at ganyan, at kung anu-ano pa.

Ikaw na ang bahala kung kelan mo gagawin ang mga dapat mong gawin sa personal mong buhay basta hindi ito makaka-apekto sa iyong trabaho.

Ang masama lang sa bagay na ito ay magiging malapit ka sa tukso. May laya ka nang gumawa ng mga bagay na hinding-hindi mo gagawin sa Pilipinas. Kung first time kang OFW, walang nakakakilala sa iyo sa ibang bansa. Walang nakaka-alam dun na anak ka ng isang Pastor o dati kang youth leader sa iyong pamayanan. Walang babatikos sa iyo kung sasalungatin mo man ang lahat ng nakagisnan mong ugali sa Pilipinas.

Ang kalayaan ay parang kutsilyo, maaari mo itong gamitin para sa mga produktibong bagay. Pwede mo rin itong magamit para saktan ang iyong sarili.

2. Independence

Gaya ng pagiging malaya, ang pagiging independent ay may positive at negative side. Positive kasi mas marami ka nang pagkakataon magdesisyon para sa iyong sarili kapag nangibang-bansa ka.

Matututunan mo na rin gawin ang maraming bagay na ibang tao ang gumagawa para sa iyo. At dahilan sa bagay na iyon, mararamdaman mo ang negative effect ng pagiging independent. Ikaw na ang dapat gumawa ng lahat ng bagay para sa sarili mo.

Ikaw ang magma-manage sa lahat aspeto ng buhay mo: pamimili, paglilinis, pamamalengke, pagkain, pagsasa-ayos ng iyong oras, pagkumpuni ng mga sirang bagay. Lahat ‘yan ay dapat mong asikasuhin mag-isa. Dahil d’yan ay kakailanganin mo ng bagay na kinamumuhian ng lahat…disiplina.

Pero kung may experience ka na dating mahiwalay sa iyong pamilya at mabuhay mag-isa, malaking tulong iyon sa pagiging OFW.

Itutuloy…

Lahat ng OFW, Pinapauwi Na

View at the top-Tent City Jeddah
mga OFW sa riyadh…
(migranteme.blogspot.com)

Pinag-utusan ng Pangulo ang lahat ng embahada ng Pilipinas sa iba’t ibang bansa na pauwiin na ang lahat ng mga OFW sa ibayong dagat.

Bunsod ng mga lumalalang sitwasyon ng mga OFW sa mga bansang gaya ng Taiwan, Saudi, Syria, China at sa mga naapektuhan ng Economic crisis sa Europa, Amerika at ibang bahagi ng Asya, nagpatawag ng closed door meeting ang Pangulo na kinabibilangan ng ilang myembro ng Gabinete, mga Kagawaran, Senado at Kongreso.

Bilang tugon na rin ng Pamahalaan sa lumalaking problema ng kakulangan sa mga skilled workers at eksperto sa bansa, nagdesisyon ang Pamahalaan na pauwiin sa Pilipinas ang lahat ng mga OFW.

“Yung mga OFW ay pwedeng mag-train sa mga bagong trabahador at mga kasalukuyan nang mga manggagawa. Hindi na natin kelangan gumastos para magpadala ng mga trainees sa ibang bansa.” ayon kay Ayala Corporation President Fernando Zobel de Ayala.

“Kulang na kulang tayo sa mga empleyadong may expertise at experience sa iba’t ibang larangan ng industriya sa ating bansa.”, komento naman ni DOLE Sec. Rosalinda Baldoz sa isang panayam.

“Kung mapapauwi natin ang ating mga OFW, magkakaroon tayo ng mga highly skilled at experienced workers na magbu-boost ng ating ekonomiya. Plus, yung mga kaalaman na natutunan nila sa ibang bansa ay mayu-utilize at mas made-develop pa natin para sa lalong ika-uunlad ng Pilipinas.”, dagdag ng Kalihim.

“Ano ka?! Kung mapapauwi lang natin ang mga OFW, makakabuo tayo ng isang buong syudad ng mga skilled workers ‘no?! International level pa!!! “, sabat naman ni Vice Ganda.

Pumalo sa pinakamataas na puntos ang stock market ngayong buwan ng Mayo bunsod ng paglago ng ekonomiya at interes ng iba’t ibang bansa na mag-invest sa Pilipinas. Subalit marami pa rin ang nagrereklamo na hindi ito nararamdaman ng mga pangkaniwang mamamayan.

Naniniwala ang Malacañang na ang paguwi ng mga OFW sa Pilipinas ay magpapalakas lalo sa umuunlad na industriya ng bansa. Bagay na magpapalakas umano sa tiwala ng mga foreign investors sa ating bansa at magdadagdag ng mas maraming trabaho para sa mga Pilipino.

Sasagutin ng OWWA, POEA, DOLE at DFA ang lahat ng gastos para sa repatriation ng mga OFW na tutugon sa panawagang ito ng Pangulo.

Ipinangako din ng Malacañang na may naghihintay na trabaho para sa lahat ng OFW na uuwi sa Pilipinas at ang mga trabahong ito ay magma-match sa kanilang working experience.

**************************************************************************
Sa kasamaang palad, ang balitang ito ay kathang-isip at gawa-gawa lamang.