Tag Archives: mga problemang dapat solusyonan ng pilipinas

CY2015 ROSA Report at ang Karima-rimarim na Suweldo ng mga GOCC Officials

kahirapan sa pilipinas
mukha lang mahirap ang pilipinas pero mayaman talaga tayo, kokonti nga lang ang nakikinabang… (photo by: Alex Conrady)

Narito ang isang katibayan na hindi naman talaga naghihirap ang Pilipinas. Hindi lang ikinakalat ang yaman at iilang mga tao lamang ang nakikinabang.

Ang Commission on Audit (COA) ay naglabas ng kanilang 2015 Report on Salaries and Allowances (ROSA) ng ilang Government Officials kabilang na yung sa mga Government Owned or Controlled Corporations (GOCC).

report on salaries and allowances of government officials 2015

Ayon sa COA, ang report na ito ay:

2015 Report on Salaries and Allowances Received by Principal Officers and Members of Governing Boards of Government-Owned or -Controlled Corporations and of their Subsidiaries and by Secretaries, Undersecretaries, Assistant Secretaries  and Other Officials of Equivalent Rank of National Government Agencies

Ang report na ito ay for public consumption pero hindi masyadong pinapansin.

So, ano naman ang karima-rimarim dito?
Wait and see.

Makikita sa ibaba ang kinita ng ilang mga government officials para sa taong 2015 lamang (one year worth of income).

computation ng kinita ng mga govt officials
ito daw ang computation ng lahat ng kinita ng mga officials sa isang taon (coa.gov.ph)

Ayon sa COA, ang mga figures na ito ay:

The amounts herein listed are the grand totals of the salaries, allowances and other emoluments received by each official, the details of which can be found in Part VI – Details of Salaries and Allowances.

Pagkatapos mong makita ang mga suweldo ng mga taong ito, ikumpara mo iyon sa kung magkano ang lahat-lahat nang natanggap mo nang pera sa buong buhay mo.

Narito ang ilan lamang na listahan ng mga Ahensya at Officials nito na tumanggap ng limpak-limpak na salapi:

1. Development Bank of the Philippines

development bank of the philippines

2. Government Service Insurance System (GSIS)

government service insurance system

3. Bangko Sentral ng Pilipinas (BSP)

bangko sentral ng pilipinas

4. Securities and Exchange Commission (SEC)

securities and exchange commission

5. Land Bank of the Philippines (LBP)

land bank of the philippines

6. Social Security System (SSS)

social security system

Ikaw? Magkano ang lahat ng kinita mo nuong taong 2015? Php 500,000? Php 300,000? Baryang barya lang ‘yun sa mga taong ito.

Narito naman ang RANKING ng mga officials na nagkamal ng kasula-sulasok na halaga ng salapi nuong taong 2015 lamang:
government officials salary ranking 2015
partial list (click to enlarge)

Ano ang silbi ng mga taong ito sa buhay natin? Hindi natin alam.

Hindi rin natin alam kung ano ang trabaho nila at ano ang ginagawa nila para tumanggap ng ganung kalaking halaga ng pera pero ang alam natin, kayang kumita ng ganyang halaga ang mga tao sa ating Pamahalaan sa kabila ng kahirapan ng ating bansa.

Ilan lang na sample ang mga ‘yan. Marami ka pang makikita kung ida-download at babasahin mo ang buong report.

Pero sa kabila ng pagkalaki-laking kinikita ng mga posisyong ito taun-taon, madadagdagan pa ito lalo dahil sa batas na ipinatupad ng dating Pangulong Aquino na nagtataas sa suweldo ng mga GOCC Workers.

Pasensya tayo at walang konsensya ang mga Government Officials ng mga nakalipas na Administrasyon. Pero sana, may gawin ang kasalukuyang administrasyon tungkol dito.

Advertisements

Paggamit ng Internet, Ipagbabawal sa Lahat ng Government Workers

internet surfing while working

Davao City – Ipagbabawal ng bagong administrasyon ang paggamit ng internet sa lahat ng opisina ng gobyerno sa buong bansa.

Ito ang inihayag ng incoming Presidential Spokesman Sal Panelo sa isang late night media conference na ginanap sa Lungsod ng Davao kamakailan.

“Ang oras na binabayaran sa mga empleyado ng gobyerno ay hindi dapat inaaksaya sa pag-iinternet gaya ng Facebook, Twitter, Instagram o kung anu-ano pa. Dapat nilang sulitin ang ibinabayad sa kanila ng taumbayan!”, saad ni Panelo.

Nakuha diumano ng bagong administrasyon ang ideya sa bagong patakaran na ipapatupad ng Singapore sa kanyang mga government offices.

Read: Singapore to cut internet access to government workers

“Makakatulong ng malaki ang bagong kautusang ito sa pagpapabuti ng serbisyo ng mga sangay ng gobyerno sa buong bansa.” pahabol ng incoming spokesman.

*******************************************************

Advisory: Ang balitang ito ay kathang-isip at gawa-gawa lamang.

Mga Trabahong Hindi Ginagawa ng Commission on Human Rights

walk of shame
inirereklamo ng chr ang walk of shame na ipinagawa ng mayor sa tanuan, batangas nuong may, 2016 (photo from: abs-cbn)

Wala tayong magagawa kung maingay ang Commission on Human Rights (CHR) kapag may mga kriminal na parang naaabuso ng mga awtoridad. Itinatag ng 1987 Constitution ang CHR para ipagtanggol ang karapatan ng lahat ng tao. Kabilang na rito ang karapatan ng mga lumalabag sa batas.

Masasabi nating ginagawa lang ng CHR ang trabaho nila kaya nagrereklamo sila kapag may mga drug pusher, magnanakaw, rapist o mamamatay-tao na naiinitan sa loob ng kulungan, o kaya eh hindi masarap ang kinakain.

Kaya lang, ang problema, sa lahat ng trabaho ng CHR eh para bang dun na lang sila nag-focus sa pagtatanggol sa mga kriminal.

Narito ang mga tungkuling dapat gampanan ng CHR na iniatang sa kanila ng Saligang Batas ng Pilipinas.

EXECUTIVE ORDER NO. 163 Section 3

The Commission on Human Rights shall have the following powers and functions:

•  Investigate, on its owner on complaint by any party all forms of human rights violations involving civil and political rights;

•  Adopt its operational guidelines and rules of procedure, and cite for contempt for violations thereof in accordance with the rules of Court.

•  Provide appropriate legal measures for the protection of human rights of all persons within the Philippines, as well as Filipinos residing abroad and provide for preventive measures and legal aid services to the under-privileged whose human rights have been violated or need protection;

•  Exercise visitorial powers over jails, prisons, or detention facilities;

•  Establish a continuing program of research, education and information to enhance respect for the primacy of human rights;

•  Recommend to the Congress effective measures to promote human rights and to provide for compensation to victim of violations of human rights, or their families;

•  Monitor the Philippine Government’s compliance with international treaty obligations on human rights;

•  Grant immunity form prosecution to any person whose testimony or whose possession of documents or other evidence is necessary or convenient to determine the truth in any investigation conducted by it or under its authority;

•  Request the assistance of any department, bureau, office or agency in the performance of its functions;

•  Appoint its officer and employees in accordance with law; and

•  Perform such other duties and functions as may be provided by law.

Source: Executive Order No. 163

Kung pagbabasehan natin ang mga report tungkol sa mga ginagawa ng CHR, masasabi nating protektor na lang ng mga kriminal ang CHR ngayon at hindi nito ginagawa efficiently ang trabaho nito na itaguyod ang pantay-pantay na karapatan ng lahat ng tao.

Dahil ang mga biktima ng mga kriminal, ang mga biktima ng mga sakuna, ang mga sibilyang naiipit sa digmaan, ang mga pulis at sundalong dumanas ng karumal-dumal na bagay mula sa mga kaaway, sila man ay may karapatan ding pantao.

Katungkulan din ng CHR na proteksyunan ang karapatang pantao ng mga taong ito. At ang hindi pantay na pagtatanggol sa karapatan nila ay malinaw na paglabag sa tungkuling iniatang ng batas sa CHR.

Pwede ba nating ipakulong yung mga taga-CHR dahil dito?

Problemang Pinas: Wapakels!

pasaway na mga bus
isang dahilan ng matinding traffic ay ang kawalang pakialam ng mga driver ng mga bus…

Isang problemang humihila sa Pilipinas pababa ay ang pagiging “Wapakels” o walang pake o walang pakialam ng maraming Pilipino. Sa English, ito ay tinatawag na indifference.

Maraming bagay sa ating paligid makikita ang kawalang pakialam ng mga Pilipino: walang pakialam sa kalat, walang pakialam sa dumadaan, walang pakialam sa naghihintay, walang pakialam sa katabi, walang pakialam sa tumatawid, walang pakialam sa tumutulong tubig, walang pakialam sa natutulog, etc.

At yung ugali nating walang pakialam, dalang-dala rin ng ating Pamahalaan. Walang pakialam sa mga OFW, walang pakialam sa mga pumipila dahil sa dispalinghadong serbisyo, walang pakialam kung marami na ang nagagalit, walang pakialam kung marami na ang nagrereklamo, walang pakialam kung may namamatay, etc.

Sa kasamaang palad, yung mga bagay na dapat pakialaman, ayaw nating pakialaman. Pero yung mga ‘di natin dapat pakialaman, yun pa ang gustung-gusto nating pakialaman.

Ngayong 2016, at eleksiyon na ulit, sino man ang manalong mga bagong pinuno, magkaroon na sana tayo ng pakialam sa mga mahahalagang bagay na nakakaapekto sa ‘ting lahat.

Magbago na tayo, Pilipinas!

Tax Reform vs Government Wage Hike

wage hike at tax reform

Sana ang susunod na administrasyon ay maging mabait sa mga taxpayers…

Mga Scam na Dapat Pag-ingatan sa NAIA

Sinabi na ng NBI na may sindikato ngang nasa likod ng laglag-bala scam sa Ninoy Aquino International Airport (NAIA). Ito ay sa kabila ng pagpipilit ng Pamahalaan na pagtakpan ang anomalyang ito sa ating airport.

worst and dangerous airport
worst na, dangerous pa ang tingin ng marami sa ating pambansang paliparan…

Pero hindi lang laglag-bala scam ang dapat pag-ingatan ng mga biyahero sa tuwing mapupunta sa NAIA. Narito ang iba pang mga scam o modus operandi ng mga airport personnel na dapat pag-ingatan ng sinumang biyahero sa nasabing paliparan.

1) Tanim Drugs Scam

Para rin itong laglag-bala scam pero drugs naman ang gamit para i-frame up ang kawawang pasahero para magbayad ito ng suhol o areglo para huwag ma-hassle sa byahe.

2) Overweight Baggage Scam

Sasabihin ng baggage checker na overweight ang bagahe mo at kelangan mong magbayad ng penalty pero kung bibigyan mo siya ng kung magkano ang hinihingi n’ya, aaprubahan n’ya kung ano man ang timbang ng bagahe mo.

3) Offloading Scam

Tatanungin ng immigration officer ng sangkatutak na tanong at sisitahin ang lahat ng documents ng pasahero lalo na kung gipit na ito sa oras. Hindi papayagan ng immigration officer na makaalis ng bansa ang pasahero hangga’t hindi ito nagbibigay ng lagay sa officer.

4) Forced Tip Scam

May mga airport staff na sapilitang “tutulungan” ang pasahero sa pagdadala ng kanyang mga bagahe kahit na hindi naman ito nangangailangan ng tulong. Pagkatapos “tumulong” sa mga bagahe ay maniningil ng napakalaking bayad ang airport staff sa ginawa niyang “pagtulong”.

5) No Choice Transportation Scam

Sa mga pasaherong hindi sanay magbiyahe sa airport, napupuwersa silang gamitin ang mga airport taxi na napakamahal ang bayad. Kahit na maikling distansiya lang ay malakas sumingil ang mga taxi na ito. At ang mga taxi lang na ito ang puwede mong ma-access sa loob ng airport. Walang ibang sasakyan sa loob ng airport ang pinapayagan liban sa mga taxing ito.

6) Over P10,000 Extortion Scam

Ten thousand Philippine pesos (Php10,000) lamang ang maaaring dalhin na pera palabas ng bansang Pilipinas. Bawal ang magdala ng sobra sa halagang ito sa ating mga airport. Kapag nahulihan nito ang sinumang pasahero ay kukumpiskahin ng mga awtoridad ang sobra sa Php10K. Pero isa-suggest ng airport officer na nakakita nito na suhulan na lang siya para payagan niya ang pagdadala ng sobra-sobrang pera ng pasahero.

Karaniwan sa mga madalas mabiktima sa mga scam na ito ay mga balikbayan na umuuwi sa Pilipinas o mga OFW na lumalabas ng bansa.

Narito ang ilang tips kung paano mag-iingat.

  1. Sumunod sa mga patakaran ng airport (huwag lumabag sa mga rules and regulations)
  2. Huwag magdala ng anumang bawal sa airport o eroplano
  3. Siguraduhing kumpleto ang mga dokumento sa pagbyahe
  4. Mariing tumanggi sa anumang inaalok na hindi kailangan
  5. Dumating ng 3 to 4 hours bago ang byahe para magkaroon ng oras sa anumang aberya
  6. Alamin ang mga hotline para sa legal na tulong o reklamo sa mga airport staff o personnel
  7. Maghanda lagi ng celphone o phonecard na magagamit pantawag sa mga kamag-anak
  8. Kandaduhan o baluting mabuti ang mga dalang bagahe upang hindi ito masalisihan
  9. Kung uuwi ng Pilipinas, magpasundo sa kakilala o kamag-anak sa airport
  10. Use common sense, huwag sunod ng sunod sa sasabihin ng airport personnel, magtanong din kung kinakailangan at kung kwestyonable ang hinihingi o ipinapagawa

Corruption Ranking ng Pilipinas

Narito ang kasalukuyang katayuan ng Pilipinas with regards to katiwalian.

Ayon sa 2013 Corruption Perception Index ng Transparency International, corrupt pa rin daw ang Pilipinas pero nag-iimprove naman ang ating ranking.

Ilang daang taon na lang siguro mapupunta na tayo sa Top 20 Least Corrupt Countries of the World. Tingnan natin 😀

The Pinoy Site

July 2014 Update – In fairness, ang layo na ng nilundag natin sa latest Corruption Index ng Transparency International, ha? Kumpara sa puwesto natin nung 2008, masasabi nating nagi-improve ang perception sa atin ng ibang bansa with regards to corruption.

Heto ang kinolekta kong resulta mula sa Transparency International. Ang ayos ng ranking ay nagsisimula sa mga bansang hindi corrupt at habang tumataas ang perception ng katiwalian ng bansa ay bumababa naman ito ng ranggo sa listahan.

Makikita na ang perception ng katiwalian sa Pilipinas ay nababawasan. Totoo kaya ito? Ilang daang taon pa kaya ang gugugulin para mapunta tayo sa Top 20 least corrupt countries?

Sana naman pati ang krimen eh bumaba na rin. I-click ang chart para mabasa ng mas malinaw.

corruption ranking of the philippines tinipong resulta at pagkukumpara mula sa data ng Transparency International

Reference: Transparency International

Related Posts:

View original post

Paano Mapapaunlad ang Turismo sa Pilipinas

Exotic adventures. White sands. Friendly locals. Fascinating history. Pretty ladies. Wonderful climate. Sumptuous delicacies. It’s more fun in the Philippines!

Ganyan natin hinihikayat ang mga banyaga para dayuin ang ating minamahal na bansang Pilipinas. Merong mga kumakagat, este, naeengganyo pero merong mga duda pa rin. Bakit? Dahil sa perception. Dahil sa hindi magandang reputasyon na ibinibigay ng international media sa atin.

Kung kaya naman hangga’t hindi natin naaalis ang perception na “It Actually Sucks in the Philippines”, mahihirapan tayong kumbinsihin ang mga ibang lahi na seryosohin ang Pilipinas bilang isang tourist hub na dapat nilang ilagay sa kani-kanilang mga bucketlist.

philippine tourism campaign japan
screenshot ng website na nagpo-promote ng Philippine tourism sa Japan

Malaking bagay ang naiaambag ng turismo sa kaunlaran ng isang bansa.

Ang ginagastos ng mga dayuhang bisita ng bansa ay nagpapalakas sa ekonomiya. Lumilikha ito ng mga bagong trabaho para sa mga mamamayan ng bansang iyon. At ang mga dayuhang bisita ang nagiging dahilan kung bakit nafi-feature sa CNN at Discovery Channel ang isang bansa para sa mas malawak na exposure.

Ito ang mga dahilan kung bakit masigasig ang mga bansa na humikayat ng mga dayuhan para bisitahin sila.

Nitong nakalipas na apat na taon ay nakapagtala ng malaking pagtaas ng bilang ang Pilipinas sa mga dayuhang bisita nito. Magandang balita ito kung tutuusin.

Ibig sabihin nagpe-payoff ang ginagastos sa kampanya ng Pamahalaan at ng Department of Tourism (DOT) sa pag-engganyo ng mga turista papunta sa ating Philippines, Oh my Philippines.

2014 philippine tourism statistics

Kaya lang, kung titingnan ang statistics ng Pilipinas at ikukumpara ito sa ating mga kapitbahay sa South East Asia, makikita na napag-iiwanan pa rin pala ang Pilipinas sa lagay na yan.

Di hamak na mas marami pa rin pala ang mga dumadayo sa Malaysia, Thailand, Singapore, Indonesia at Vietnam kesa sa bansa natin. At kung hindi lang siguro naging komunistang bansa ang Cambodia at Myanmar, baka tinalo na rin nila tayo sa dami ng mga bisitang dayuhan.

2014 south east asia tourism statistics

Nakakapagtaka ba kung bakit naiiwanan ang Pilipinas sa ibang mga bansa pagdating sa turismo? Latak lang ba yung mga bumibisita sa atin? Naubusan na lang ba ng flight papuntang Malaysia at Thailand ang mga turista kaya pinagtiyagaan na lang nila ang Pilipinas?

Marami sa mga kilala kong foreigners ang pinupuntirya ang Thailand o Malaysia sa mga bansang nais bisitahin sa South East Asia.

Bakit??? Ano pa ba naman ang ayaw nila sa Pilipinas?! ANO?!

Anu-ano kayang steps ang maaaring gawin ng ating bansa para dumugin tayo ng di mahulugang karayom na dami ng turistang hayok matikman ang ating fruit salad at magtampisaw sa ating blue oceans with matching white sands?

Narito ang ilang mga hindi-naman-hinihingi-pero-ibibigay-ko-pa-rin na suggestions na baka pwedeng subukan ng mga kinauukulan sa Pilipinas para mapaunlad ang Turismo sa ating bansa.

1. Cover the Basics

Ang ibig sabihin ng “basics” eh yung mga common sense na pangunahing kinakailangan ng tao: hangin, tubig, pagkain, shelter at damit.

Malinis ba yung hangin natin? Malinis ba yung tubig (worse, may tubig ba in the first place)? Ligtas ba yung pagkain? Maayos ba yung mga matutuluyan? Damit, problema na nila yung damit. Pwede na ring idagdag sa basics yung kuryente at imprastruktura ng bansa. May kuryente ba? Maayos ba yung mga kalsada at establishments?

Kapag napadaan ang isang foreigner sa isang lubak-lubak na kalsada na walang matinong traffic rules kung saan naglipana ang mga rugby boys na namamalimos habang lumalanghap s’ya ng maraming itim na usok mula sa mga barumbadong government vehicles na nagka-counter flow sa traffic, asahan mong pi-picturan n’ya, ko-commentan n’ya at ise-share sa social media ang lahat ng mae-experience n’yang ito.

Murahin man natin s’ya ng murahin ng lahat ng kabisado nating explicit words at pagbantaang babalatan ng buhay at ibababad sa asin na may kamyas, hindi pa rin nito mapipigilan ang mga foreigners na isigaw sa buong mundo kung ano ang makikita nila sa bansa natin. At lalong hindi natin mababago ang opinyon nila sa Pilipinas kahit i-ban pa natin sila sa bansa natin magpakailanman.

Kaya sana naman eh mai-provide ng mga kinauukulan ang mga basic needs and services sa mga bisita natin, para hindi tayo nakakahiya.

2. Ayusin ang mga airport

First impressions last. Mae-estima mo kung anong klaseng bansa ang pinupuntahan mo sa klase ng airport na meron sila.

Kung nanggigitata, nangangamoy, tumutulo, inconvenient at hindi maayos ang serbisyo sa airport pa lang, baka pagsisihan na ng dayuhan kung bakit naisip-isipan n’yang magpunta pa sa bansang iyon.

Parang bahay din yan na sa ayos ng gate at garahe pa lang eh medyo alam mo na kung ano magiging ayos ng loob ng bahay.

By the way, ang hirap din puntahan ng mga airport natin. Walang tren, bus, dyip, kalesa na diretsong pumupunta sa arrival at departure area.

Kung wala kang sariling sasakyan o private vehicle na inarkila, ang option mo lang ay taxi. Kawawa ang mga first time foreigners na pumupunta sa atin dahil sa hirap ng transportasyon.

3. Solusyunan ang karahasan at krimen

Isyu na nga ang seguridad para sa mga Pilipino, dadagdagan pa natin ng mga dayuhan. Kung hindi natin masiguro ang kaligtasan ng mga Pilipinong nakatira na sa Pilipinas, paano pa natin masisiguradong ligtas ang mga dayuhang bumibisita sa ating bansa?

Malaking parte ng pondo ng Department of Tourism, ng DAP, ng Pork Barrel (ay, wala na DAW pala yun) ang dapat na ibinubuhos sa pagpuksa ng kriminalidad sa ating bansa.

Ang kailangan ng bansa natin ay mas mabigat na mga parusa, mas epektibong pagpapatupad ng batas, mas maraming kulungan, mas maraming pulis, mas maraming CCTV camera, mas maraming trabaho, mas mababang inflation, mas maraming midnight madness sale, WUHOOO!!!

4. Kahandaan sa mga natural calamities

Sinong foreigner ba ang gugustuhin magpunta sa bansang laging sira ang mga beaches, ang mga resort, ang mga gulayan, ang mga palaisdaan at ang mga bubungan?

Sino din bang dayuhan ang excited mag-stay sa mga hotel na walang contingency plan sa panahon ng kalamidad?

Hindi man natin mabawalan si Inang Kalikasan na mag-tantrums kung kelan niya gusto, sana man lang eh maging mas handa na tayo hindi lang para sa personal nating kaligtasan kundi para rin sa kapakanan ng mga bisita natin.

Hindi naman bago yung mga bagyo sa atin eh, pero bakit ba lagi na lang tayong parang nasosorpresa kapag andyan na.

5. Sugpuin ang katiwalian

Ito siguro ang puno at dulo kung bakit hindi natin magawang maka-angat bilang isang tourist spot sa Timog Silangang Asya.

Maraming trabaho ang hindi nagagawa, hindi napopondohan, hindi natatapos at walang pinupuntahan dahil sa katiwalian. Theme song ng marami sa ating mga pinuno ang “It’s all about the money, money, money!” Hindi lang sa pamahalaan, kundi pati na rin sa private sector.

LET’S END CORRUPTION NOW!

philippine tourism germany
Philippine Tourism Campaign sa Germany

Ang reputasyon ng ating bansa bilang magandang pasyalan ay hindi problema lang ng ating Pamahalaan siyempre. Bilang mga mamamayan, meron din tayong malaking maiaambag sa pagkakaroon ng kaaya-ayang pagbisita ng mga dayuhan sa ating bansa.

Narito ang mga magagawa natin:

1. Huwag tayong maghanap ng mahihingi

Oo nga at masasabing maraming pera ang mga dayuhan kesa sa atin pero huwag naman tayong parang lagi na lang nakaabang nang mahihingi sa mga dayuhan.

Magbigay tayo ng libre sa kanila kung nasa kapasidad naman natin.

2. Ayusin ang ating serbisyo

Maaaring nagta-trabaho tayo sa airport, sa hotel, sa restaurant, sa resort, o kung saan mang propesyon na kelangang humarap sa mga foreigner. Siguraduhin nating satisfied sila sa ating serbisyo.

Importante ang perang matatanggap for a job well done siyempre pero bukod duon, ang mahusay na serbisyo ay gumagawa ng magandang reputasyon sa ating lahat bilang mga mamamayan ng Pilipinas.

3. Ipakita ang tunay na kahulugan ng hospitality

Gaya ng nasabi na sa itaas, ang pagpapakita ng warmth, friendliness, generosity at kahandaang tumulong sa mga dayuhang nalilito o aanga-anga sa kanyang bagong paligid ay isang boost sa positive experiences na maaaring ikuwento ng foreigner pagbalik niya sa kanyang bansa.

Kung, at ito ay isang napakalaking KUNG(!):

  • magfo-focus lang sana ang Pilipinas sa pag-ayos ng internal problems nito
  • mapapaganda sana ng Pilipinas ang reputasyon nito sa daigdig
  • hindi sana nababalitaan sa ibang bansa ang mga negative news mula sa atin
  • may positive feedback sana ang mga foreigners na bumisita na sa bansa natin

Hindi na siguro natin kelangang gumastos ng pagkalaki-laking halaga sa pag-promote ng ating bansa. Yung mga dayuhang bumibisita na sa atin ang gagawa nito para sa atin.

philippines tourism campaign posters

References:

Related Articles:

Kanino Nagsimula?

Ang corruption (bow) o “katiwalian” sa Tagalog ay isang bagay na alam na alam nating mga Pilipino na nasa paligid natin. Para itong hangin na hindi man natin nakikita ay nararamdaman naman natin.

Para rin itong kabag sa tiyan na kapag lumabas ay hindi man natin makita, naaamoy naman ito at tunay namang nakaka-apekto sa ating lahat (lalo pa kung ikaw at ang nagbuga nito ay nasa loob ng elevator).

Alam na alam natin ang salitang “katiwalian”. Nakakasawa na nga eh. Ang kamalayan (awareness) ng mga Pilipino sa katiwalian ay sapat na upang huwag ipaliwanag kung ano ito.

Malawak ang saklaw ng corruption sa ating lipunan. Karaniwang ina-associate ang salitang “tiwali” sa mga taong may kinalaman sa pamahalaan o yung mga may katungkulan sa gobyerno.

Pero kung iisipin, marami sa hanay nating mga mamamayan ang gumagawa ng katiwalian ngunit hindi ito ibinabalita, binabatikos o iniimbestigahan. Sa kasamaang palad, ilan sa mga dapat na ituring at tawaging “tiwali” sa mga nararanasan natin sa araw-araw nating buhay ay tinanggap ng bahagi ng ating lipunan.

Ilan sa mga matatawag na katiwaliang na-encounter ko na at maaaring naranasan mo na rin ng first-hand:

1. Titser na mahilig magbigay ng report, lecture o project sa mga estudyante dahil tinatamad siyang magturo. Yun bang tipong mag-uumpisa at matatapos ang klase na hindi s’ya makikitang aalis sa kanyang kinauupuan.

2. Mga kaklaseng nangongopya ng eksamen at makakakuha pa ng mas mataas na grade kesa sa ‘kin. Yung iba, nabibigyan pa ng achievement awards dahil dito.

3. Mga pasaherong hindi nagbabayad ng pamasahe.

4. Mga tsuper na hindi nagsosoli ng sukli sa bayad.

5. Government employees na magaspang ang ugali, hindi maayos ang trabaho at maagang magsiuwi. Pupunta ka sa city hall, 4 pm pa lang, wala na yung in-charge sa nilalakad mo.

6. Katrabahong nagfa-file ng overtime para gawin yung trabahong ‘di nila ginagawa sa oras ng trabaho. O kaya, mga katrabahong nag-uuwi ng ilang mga office supply ng opisina.

7. Mga nagkukumpuni ng electrical appliances na ibabalik ang ipinaayos mo pero may kulang na o pinalitan na ng mas inferior ang pyesa sa loob.

8. Home owners association o school organization na hindi makapagpaliwanag ng maayos kung saan napupunta ang pondo.

9. Foreman o karpintero na nagpupuslit ng construction materials sa ipinapagawa sa kanila.

10. Mga empleyado sa post office na kumukuha ng mga padala.

11. Nangongotong na airport staff. Para ‘wag magbayad ng overweight baggage, bigyan lang sila ng tig-500 pesos, okay na. Di na baleng hindi makalipad ang eroplano sa bigat ng karga.

12. Mga kamag-anak na nakahandang manloko sa kaanak na OFW para lang makakuha ng mas maraming pera.

At maraming marami pang iba.

Ano kayang uri ng bansa ang maaasahan natin kung marami ng tiwali sa gobyerno, marami pang tiwali sa mga nasasakupan nito?

Ang 10 million US dollar (foreign bank account) question eh sa’n nagsimula ang katiwalian?

Nagsimula ba ito sa Pamahalaan, mula sa mga matataas na tao at kumalat na lang sa baba papunta sa ating mga pangkaraniwang mamamayan?

O nagsimula kaya ito sa ating mga pangkaraniwang mamamayan at ang mga tiwaling pinuno natin ay bunga lang ng kung anong lipunan meron tayo?

Para itong tanong na ano ang nauna, itlog o manok? Kung saan man ito nagsimula ay hindi na mahalaga, ang dapat gawin ngayon ay makapag-ambag tayo sa gaano mang kaliit na paraan para huminto na ito sa pagkalat.

Ikaw, naranasan mo na rin bang mabiktima ng katiwalian?

Mga Bagay na Hindi ko Naiintindihan sa Pilipinas

Nung pinaplano ko pa lang gawin itong blog na ito ay medyo nag-alala ako na baka puro negative lang ang maisulat ko dito pero nagpapasalamat ako’t hindi nangyari iyon.

Pero dahil hindi masyadong maganda ang linggong ito para sa akin, nakapag-umpisa na akong mag-post ng negative na content (pagtataas ng Philhealth at pagnanakaw ng mga Pilipino sa isang Dutch tourist).

Naumpisahan ko na rin lang, sasamantalahin ko na ang pagkakataong ito para tapusin ang week na ito sa isa pang negative content na blog post.

————————————————————————————

Bagama’t isa akong Pilipinong lumaki at nabuhay sa Pilipinas ng maraming maraming taon, may mga bagay pa ring hindi ko talaga maintindihan tungkol sa Pilipinas.

Narito ang 10 mga bagay na hindi ko naiintindihan sa Pilipinas (in no particular order).

1. Bakit galit na galit ang mga militanteng aktibista?
Ano ang naitutulong sa mga Pilipino at sa Pilipinas ng pagsusunog nila ng effigy, ng nililikha nilang traffic at ikinakalat nilang basura sa kalsada? Binu-bully tayo ng Tsina pero bakit hindi sila nagsusunog ng bandera ng Tsina o kaya ng picture ni Mao Tse Tung?

2. Bakit yung mga sumusunod sa batas ang pinapahirapan?
Isang magandang idea parati ng mga ahensya ng gobyerno ang: dagdagan ang buwis ng mga empleyado, dagdagan ang binabayaran ng mga OFW, dagdagan ang bayaran ng mga kumukuha ng business permit, dagdagan ang bayad sa airport, etc.

Pero kung tama ba yung pagma-manage sa pera ng mga ahensyang ito eh hindi yata masyadong napag-aaralan. Gaya ng balitang ito: 250,000 OFWs deprived of Philhealth benefits

Lalo lang nitong ine-encourage ang mga tao na maghanap ng loophole at lumabag sa mga ipinapatupad na batas ng pamahalaan. Bakit ‘di muna nila ayusin yung umiiral na sistema bago magpataw ng bagong pagkakagastusan sa mga tao?

3. Bakit may mga nagbubuga pa rin ng maitim na usok na sasakyan?
Kahit merong mga smoke belching tests sa LTO, marami pa ring nagkalat na nagbubuga ng nakakalason na usok sa kalsada. Paano nakakapasa sa test ang mga sasakyang ito?

Tapos dadagdagan nila yung taon ng pag-aaral ng mga estudyante para daw maging competitive tayo. Eh linisin lang natin yung hangin natin eh baka mag-improve ang IQ nating lahat sa Pilipinas eh!

4. Bakit merong “For Registration” na plate number?
Kung yung mga plate number na ngang totoo eh napepeke, ‘yun pa kayang “For Registration”? Eh kahit sino kayang gumawa nun eh.

Hindi ba napakadaling makatakas ng kahit sinong nakagawa ng krimen kung “for registration” ang plate number ng gagamitin nilang sasakyan? Ipagbawal na dapat ang paggamit nito eh. Kung hindi pa registered ang sasakyan, hindi ito dapat gamitin sa kalsada.

5. Bakit gustung gusto nating ginagaya ang ibang bansa?
Yung palabas nila sa tv, yung pananamit nila, yung kanta nila etc., patok na patok sa atin at kinokopya pa natin. Mangongopya na rin lang tayo eh di kopyahin na rin natin yung mga ugali nilang nagiging dahilan ng pag-unlad ng bansa nila. Gaya ng pagsunod sa batas at mahigpit na pagpapatupad dito.

6. Bakit mayaman ang Intsik sa bansa natin?
Bakit si Henry Sy ang pinakamayamang tao sa Pilipinas at hindi si Manny Pangilinan? Bakit hindi Pilipino ang mayayaman sa Pilipinas? Filipino citizen na ba si Henry Sy? Pwede na rin ba tayong maging proud para sa kanya?

7. Bakit masyadong sensitive ang mga Pilipino?
Kahit alam nating may bahid ng katotohan, makikipag-away, makikipaglabasan ng baho, makikipag-debate tayo sa mga negative na sinasabi sa atin.

Pero kahit maipamukha natin sa ibang bansa na mas reject ang bansa nila, hindi nun nababago yung masamang kalagayan ng peace and order, ekonomiya, edukasyon, kalusugan, kalinisan, government service, at iba pa sa bansa natin. Nananatili pa rin yung katotohan na kailangan pa rin ng malawakang improvement sa bansa natin.

8. Bakit may mga problema ang bansa na hindi sinu-solusyunan?
20 years ago, binabaha na yung mga kalsada sa lugar namin. Hanggang ngayon, binabaha pa din! Kapag may buni ka ba sa balat, hahayaan mo lang ito mawala? Hindi ba gagamutin mo ito?

Pero bakit yung gun related violence, hoodlums in uniform, hazing, election violence, maruming inuming tubig, trahedya pag may bagyo, street children at child labor, tagas ng water pipes, sirang mga kalsada, illegal recruiters, mga napuputulan ng daliri ‘pag bagong taon, tinatamaan ng ligaw na bala, kidnapping, carnapping, inefficient garbage disposal system, etc., etc., etc., ay hindi pa rin nagagawan ng pangmatagalang solusyon?

Mga sakit ng lipunan ito na hindi ginagamot.

9. Bakit nagkalat ang mga baril sa isang bansang marami ang nagugutom?
Sa’n nakakakuha ng baril ang mga criminal elements ng lipunan natin? Mas madali na lang ba talaga makakuha ng baril at bala ngayon kesa makahanap ng marangal na trabaho?

10. Bakit may mga Pilipinong galit kunyari sa mga telenovela?
Mumurahin pa nila at lalait-laitin ang mga writer at artista ng telenovela. Isusumpa nila sa kaitaas-taasang langit ang telenovela pero maaasahan mong araw-araw pa rin nila itong susundan at hindi palalagpasin para malaman kung ano ang mga susunod na pangyayari.

Nakaka-high blood. Pwede ba akong sumigaw?

sigaw ng galit

Okay na ‘ko…meron pa pala.

11. Bakit may mga Pilipinong hindi nagre-reklamo sa awtoridad?
Magrereklamo sila sa mga kaanak nila, kaibigan nila, sa mga ka-text nila, mga ka-facebook nila o kaya sa…blog nila! Pero hindi sila magrereklamo dun sa mga merong pwedeng magawa. Hay naku!